In deze fotocolumn: Pascal Vandevoort, David Roos, Dennis Van Vliet, Roel Hamblok en Glen De Schampheleire, Serge Vanderwaeren, Mher Hovhanisian, Jan Gooris, Steven Geirnaert, Werner Van Den Brande en Dimitri Logie…

Pascal Vandevoort in volle concentratie net voor het begin van een partij.

David Roos, peinzend over weer eens een offer, waarbij het niet duidelijk is of het uitroepteken, dan wel het vraagteken eerst moet komen.

Dennis Van Vliet speelde een degelijk toernooi in de open reeks.

Roel Hamblok en Glen De Schampheleire speelden een goed toernooi, maar grepen naast de IM-norm.

Serge Vanderwaeren was lange tijd niet meer te zien op de grote Belgische toernooien, maar tijdens het BK speelde hij opnieuw mee voor de titel. Het was opvallend dat Vdw in bijna al zijn partijen remise bood na amper 5 of 10 zetten.

Mher Hovhanisian, peinzend over de te volgen tactiek in de laatste rondes.

Ook Jan Gooris speelde een uitstekend toernooi, met een bekroning in de laatste ronde, toen hij na een scherp potje won tegen Claudio Piacentini.!

Steven Geirnaert, in zomerse sferen, maar in een mindere vorm, al is zijn laatste zege tegen Robert Schuermans absoluut de moeite waard om eens na te spelen op SFplus

Werner Van Den Brande speelde een hoofdrol in het open toernooi, door als eerste Yves Duhayon te kloppen.

Dimitri Logie met in zijn Ipod de audioversie van "How to play the Spanish with white", die weliswaar niet hielp in zijn partij tegen Steven Geirnaert.

Na 9 spannende rondes is er geen discussie over wie die titel behaald heeft: Wiebke Barbier eindigde een vol punt los op Michelle Gijsen, Evy De Weird en Lisa Lagaert. Met 6/9 speelde Barbier een prima toernooi. In deze fotocolumn de volledige uitslag van de dames, uiteraard mét foto’s …

Wiebke Barbier domineert

Op nummer 1: Wiebke Barbier met 6/9

Op nummer 2: Michelle Gijsen met 5/9

Op nummer 3: Evy De Weird, ook met 5/9, net als ...

... Lisa Lagaert, die met 5/9 vierde eindigde.

Hanne Goossens was de grote favoriete, maar speelde een naar haar doen slecht toernooi. Zij eindigt met 4,5/9 vijfde.

Marigje Degrande heeft al Belgische titels op haar naam staan. Deze keer eindigde ze zesde, ook met 4,5/9.

7de plak: Annelies Cuvelier, net als Degrande en Goossens met 4,5/9

Laat u niet misleiden door het naamkaartje: deze dame heet uiteraard niet Geoffrey Poelman, maar wel Laura Saligo. Zij werd met 4/9 8ste.

Astrid Barbier bleef 2,5 punt achter haar zus, maar haar TPR lag ruim 100 punten boven haar elo.. Zij werd 9de met 3,5/9.

Charlotte Schroer probeerde om haar tong bijzonder lang naar onze camera uit te steken, maar de klik kwam uiteindelijk net toen ze hem terug binnen had. Zij eindigt 10de met 3,5/9.

Evi Van Dyck eindigt met 3/9 als laatste dame, maar moet zeker niet treuren. Als minder ervaren speelster deed ze het in feite uitstekend: een TPR van 1719 als 1362 zijnde is ronduit goed te noemen. Daarmee doet ze trouwens beter dan vele andere dames in de reeks.

Hiermee krijgen we een déjà vu naar het BK jeugd eerder dit jaar in Houffalise. Daar gebeurde bij de -8 iets soortgelijks. De reglementen voor het jeugdtoernooi zijn echter anders dan voor het volwassenentoernooi. In de reglementen voor het BK volwassenen staan enkel criteria voor deelname, niet voor wie de titel kan krijgen. Nationaal toernooileider Luc Cornet licht zijn beslissing toe …

Vandevoort claimde Belgische titel

Pascal Vandevoort sloot een geslaagd toernooi af met een knappe zege en eindigt samen met Hovhanisian op plaats 1. Op basis van de scheidingspunten is Hovhanisian kampioen en Vandevoort tweede.

Tot hier geen probleem, maar Vandevoort ging niet akkoord met de toekenning van de titel “Belgisch kampioen” aan Hovhanisian. “Voor de duidelijkheid, ik wil benadrukken dat dit niet persoonlijk met Mher heeft te maken. Hij is een heel vriendelijke man met wie ik geen probleem heb, hij heeft ook niets verkeerd gedaan en heeft perfect het recht om deel te nemen. Maar volgens de reglementen moet een Belgische kampioen ten minste op de Belgische FIDE-lijst staan. Mher is Armeen en staat ook de lijst van de Armeense bond”, aldus Vandevoort.

Het scheidsrechterskorps krijgt er na een rustig Belgisch Kampioenschap een vervelende klacht bij (niet tegen hen, voor de duidelijkheid).

Daarom claimt Vandevoort de titel. “Ik ben al meerdere keren tweede geweest, dus emotioneel zou ik graag de titel hebben, maar het is vooral praktisch belangrijk: ik heb zo zekerheid over deelname aan de elitereeks van volgend jaar en persoonlijk kan het me veel helpen bij het organiseren van bepaalde evenementen.”

Het voorval doet sterk denken aan de titelstrijd tussen Nathaniel Faybisch en Daniil Bogdanov. Daar gebeurde het omgekeerde. Bogdanov won het toernooi, maar Faybisch was, als Belg, nationaal kampioen. Enkele minuten voor tijd werd op basis van het verschil in Nederlandstalig en Franstalig reglement beslist om beide spelers als kampioen uit te roepen. Het dient er wel bij gezegd te worden dat het hier ging om de -8 en er bij de beslissing toen zeker rekening werd gehouden met de leeftijd van de spelertjes.

Luc Cornet is duidelijk: “Regels voor BK volwassenen zeggen heel duidelijk niets over wie Belgisch kampioen mag worden.”

De situatie is echter niet vergelijkbaar met die van de jeugd, omdat er een ander reglement geldt. Bij de jeugd telt artikel 45: “Zowel bij de jongens als bij de meisjes wordt in elke leeftijdscategorie de titel van nationaal kampioen van die categorie toegekend aan de eerst eindigende speler van de Belgische nationaliteit is of die op de FIDE-lijst van Belgische spelers staat. Buitenlanders die niet op de FIDE-lijst van Belgische spelers zijn kunnen geen aanspraak maken op de titels alsook niet op de daarmee gerelateerde trofeeën voor de 1ste, 2de of 3e plaats. Ze kunnen wel aanspraak maken op alle andere prijzen en kunnen wel als winnaar van het toernooi uitgeroepen worden.”

In het Frans staat er bij diezelfde regel: “Chez les garçons et chez les filles, le titre de champion national est attribué dans chaque catégorie d’âge au premier joueur: – de nationalité belge ou – Qui est considéré comme belge par la FIDE.” Het verschil zit em in de verwoording. “die op de FIDE-lijst van Belgische spelers staat” is namelijk niet hetzelfde als “die door de FIDE als Belg beschouwd wordt.” Dit verklaart de discussie net na het BK Jeugd.

Voor de volwassenen is echter een ander reglement van toepassing en in dat reglement staan enkel criteria voor de inschrijvingen en die luiden als volgt: “De nationale kampioenschappen staan open voor spelers die regelmatig aangesloten zijn en voldoen aan tenminste één van de volgende voorwaardes: 1. Belg zijn of voorkomen op de FIDE ELO-lijst van 1 januari onder België; 2. gedomicilieerd zijn in België vanaf 1 januari.”

Niet iedereen kan dus zomaar even het BK komen winnen, zoals enkele mensen beweerden in de reacties op dit artikel. Hovhanisian dankt zijn recht op deelname aan het feit dat hij al jaren gedomicilieerd is in België. Luc Cornet benadrukt als nationaal toernooileider dat hij het reglement volgt: “In het reglement van het BK staat NIETS over wie in aanmerking komt voor de titel. Voor mij is dit dus: iedereen die meespeelt.”

Op basis hiervan behoudt Hovhanisian zijn tweede titel op rij.

Intussen was Pascal Vandevoort aan het bouwen aan een voordelige stelling, waardoor de laatste ronde een stuk spannender was dan verwacht. Update: Stief Gijsen wint de Open Reeks …

“Vandevoort verdient een eerlijke kans”

“Mag ik u eens iets vragen?” Een kleine jongen richtte zich vol enthousiasme en met nieuwsgierige blik naar Tanguy Ringoir, die zoals iedere dag ruim op tijd achter zijn bord zat. De jongen zette zich scherp en vuurde Roodkapjegewijs zijn vraag af: “Hoe kom jij aan zoveel elo?”

Ringoir kon zijn lach met moeite onderdrukken, maar herpakte zich en hielp het kleine mannetje om verder te dromen van een misschien wel meesterlijke schaaktoekomst. “Veel spelen en hard trainen”, was het advies. Het jongetje keek begrijpend, maar enigszins verrast en bedankte met een glimlach voor het verhelderende antwoord.

Op dat moment was er niemand die dacht dat Tanguy vandaag écht hard zou moeten werken. Het scenario lag op voorhand immers vast. Hovhanisian had aan een half punt genoeg en zou na een vijftal zetten remise aanbieden. Ringoir zou dit na een moeizaam toernooi aannemen en zich kunnen concentreren op het volgende toernooi.

Maar Ringoir had gezegd dat je hard moest werken en dus deed hij dat ook, tot groot jolijt van zowat alle schaakliefhebbers in de zaal en op het internet. Op zet 5 weigerde hij remise en greep hij de titelverdediger meteen naar de keel. “Ik heb niets meer te winnen of te verliezen, maar ik vind het niet meer dan sportief dat ik speel. Vandevoort moet ook een eerlijke kans krijgen om kampioen te worden”, motiveerde Ringoir zijn moedige keuze. Hovhanisian op zijn beurt was toch even verrast door het gegeven dat hij plots effectief zou moeten knokken voor zijn halve punt. Maar knokken, dat deed hij.

In een over het geheel bekeken gelijke stelling met licht voordeel voor wit vond de Armeen met een nakende tijdnood in het vooruitzicht een belangrijk dameoffer. In deze stelling speelt Hovhanisian 27… Lxd4! Wit lijkt de simpele weerlegging Pc6 te hebben, maar na 28… Lxb2 29. Pxa7 Lxa1 30. Dd1 Txa7 31. Dxa1 en de pion op b5 valt, waarna de stelling een wel héél erg groot remisekarakter heeft. Zo dachten de spelers er ook over en de tweede opeenvolgende titel voor Hovhanisian was binnen! Een titel die hij met een zucht van opluchting vierde.

De Schampheleire strandt in de laatste ronde

Ook op de andere borden deden de spelers een inspanning om een mooi einde te breien aan een lang en warm toernooi. Enkel Dgebuadze en Alienkin kozen voor de snelle oplossing, iets wat beide spelers al wel meer hebben gedaan dit toernooi. De meeste aandacht ging uit naar De Schampheleire-Vandevoort. Die eerste moest winnen en die laatste was op dat moment nog in de hoop dat Ringoir zou kunnen winnen tegen Hovhanisian.

Vandevoort toonde zich goed voorbereid en domineerde al snel wat leidde tot pionwinst. De afwerking van de Luikenaar was efficiënt. 0-1, een uitstekend einde voor een ronduit uitstekend toernooi van Vandevoort, die enkel verloor tegen Hovhanisian, een partij die achteraf bekeken de beslissing bracht. De Schampheleire speelde ook een prima toernooi, maar slaagde er dus niet in om de norm te halen.

In de laatste twee partijen probeerden Pieter Claesen en Jan Rooze te eindigen met een vol punt. Claesen slaagde in zijn opzet, Rooze zag zich gedwongen om in tijdnood remise te spelen. Pieter Claesen had een moeilijke start, maar eindigde sterk met 2,5/3 en wipt zo ietwat verrassend naar de derde plaats.

De uitslagen:
Ringoir-Hovhanisian 1/2
De Schampheleire-Vandevoort 0-1
Claesen-Docx 1-0
Rooze-Hamblok 1/2
Alienkin-Dgebuadze 1/2

De eindstand na 9 rondes:
1. Hovhanisian 6,5
2. Vandevoort 6,5 (Hovhanisian wint op SB-scheidingspunten)
3-4. Claesen, Dgebuadze 5
5-7. Hamblok, Alienkin, De Schampheleire 4,5
8. Ringoir 4
9. Docx 3
10. Rooze 1,5

In de Open Reeks was er door enkele remises op de topborden een complete hergroepering vooraan. Van de vijf koplopers scoorde Stief Gijsen de hoogste scheidingspunten. Hij is dus de nieuwe Open kampioen en plaatst zich voor de elitereeks van volgend jaar (tenminste als hij erin slaagt om zijn FIDE-elo op te krikken naar 2200).

De snelle remises werden enigszins gecompenseerd door de knotsgekke partij tussen Stefan Docx en Tanguy Ringoir. Die laatste won na een mooi ‘dameoffer’, maar de partij was bijzonder door een andere, op dat niveau zeldzame gedachtenkronkel van beide spelers. We presenteren u ook nog de man met de twee stoelen…

Docx en Ringoir ‘vergeten’ en passant-regel

Een van de eerste dingen die een jonge, enthousiaste schaker leert, zijn de regels van het spel. De loper mag schuin, de toren horizontaal en verticaal. Het moeilijkste is het paard, dat een L-vorm maakt en misschien ook wel de rokade. De koning mag plots over de toren springen.

De meest vreemde en moeilijke regel om beginnende schakers aan te leren, is waarschijnlijk de en passant-regel. Als een pion vanuit de beginstelling twee veldjes vooruitgaat en naast de pion van zijn tegenstander gaat staan, mag die die pion schuin slaan, ook al staat er geen stuk op dat veld. Echt moeilijk is dat natuurlijk niet en een keer je het onder de knie hebt, is het een makkie.

Tanguy Ringoir speelde net ...f5. Wit kan dus pakken op f6 (en passant), maar vreemd genoeg hadden beide spelers dit niet door.

Maar in een toernooi, dat door Stefan Docx “het toernooi van de vreemde kronkels” genoemd wordt, kan zelfs die basisregel enkele meesters ontglippen. In zijn partij tegen Tanguy Ringoir speelde Ringoir in deze stelling 21. … f5. “Ik had deze zet eigenlijk niet gezien en ik vroeg me af waarom die slecht zou kunnen zijn. Ik overwoog alle soorten varianten, maar om de een of andere reden bekeek ik exf6 e.p. zelfs niet. Ik zag gewoon niet dat die zet überhaupt mogelijk was”, vertelde Docx vol verbazing.

“En het vreemdste van al. In de analyse bleek dat Tanguy net hetzelfde voorhad. We waren gewoon allebei de reglementen ‘vergeten’. Na de analyse kwamen we er pas achter toen Dzé (Dgebuadze, red.) mij zei dat ik goed stond na exf6 e.p. Ongelooflijk vreemd dat we met twee er niet in slaagden zelfs al maar te zien dat de zet reglementair mogelijk was.”

Ringoir speelt het mooie Dxd4, een dameoffer dat een goed inzicht in de stelling vereist!

Inderdaad een vreemd voorval, maar het deerde de spektakelwaarde van de partij allerminst. In deze pittoreske stelling kiest Ringoir voor het knappe 30 … Dxd4! Zwart krijgt niet alleen een toren, stuk en pion voor de dame, maar heeft vooral erg actieve stukken. De loper komt mooi op f5 te staan, het paard huppelt naar d5 waar het meteen ook ondersteuning biedt voor Lb6! In combinatie met de zwakke, witte koning en de zwarte torens die snel actief in het spel zullen meespelen (bijvoorbeeld via de b-lijn) is dit een erg goed geziene verdediging. Het duurde niet lang of de stelling explodeerde via de f én de b-lijn. 0-1. Een bijzondere partij!

Toppers rusten, De Schampheleire enige die nog norm kan scoren

Dgebuadze had nog iets goed te maken en tikte Jan Rooze van het bord, maar de belangrijkste vraag bleef: hoe zat het intussen met de leiders en de normenjagers? Wel, het zat niet meer, want zowel Mher Hovhanisian, Pascal Vandevoort, Roel Hamblok en Glen De Schampheleire stonden al recht. De Armeen koos ietwat verrassend voor een snelle remise met wit tegen Aleksandr Alienkin, een man die hij vorig jaar nog alle kanten van het bord had laten zien. Roel Hamblok had de hoop op een norm blijkbaar opgegeven, want hij speelde eveneens een snelle remise, terwijl 2/2 noodzakelijk was. De Schampheleire kan wel nog spelen voor de norm als hij morgen met wit wint van Vandevoort.

Dat kan wel eens een razend interessante partij worden. Claesen hield vandaag immers vrij vlot het evenwicht tegen Pascal Vandevoort en ook hier werd snel tot remise besloten. Het gevolg is dat Hovhanisian met remise morgen sowieso gedeeld leider is en, meer zelfs, sowieso kampioen is! Het scheidingssysteem stelt immers dat de SB-scheidingspunten doorslaggevend zijn. We gaan u de hele technische uitleg van dit systeem besparen, maar het komt erop neer dat Hovhanisian door zijn zege in het onderlinge duel met Vandevoort niet meer kan ingehaald worden. Vandevoort heeft dus enkel nog een kans als de Armeen verliest!

Glen De Schampheleire heeft morgen een duidelijke opdracht: met wit winnen tegen Vandevoort. Dan scoort hij zijn eerste IM-norm.

Op zijn beurt moet Vandevoort dan wel met zwart winnen tegen de Schampheleire. En zoals de aandachtige lezer intussen begrepen heeft, moet die met wit winnen om zijn norm te halen. Morgen begint de ronde om 11u!

Op het moment van publicatie woedt de strijd in de open reeks nog volop! De uitslagen komen later vanavond online. We geven wel al mee dat het topduel op bord 1, tussen Vanderwaeren en Van Den Brande op remise geëindigd is.

De uitslagen:
Vandevoort-Claesen ½
Hovhanisian-Alienkin ½
Hamblok-De Schampheleire ½
Dgebuadze-Rooze 1-0
Docx-Ringoir 0-1

De stand na ronde 8:
1. Hovhanisian 6
2. Vandevoort 5,5
3-4. Dgebuadze, De Schampheleire 4,5
5-7. Hamblok, Claesen, Alienkin 4
8. Ringoir 3,5
9. Docx 3
10. Rooze 1

Om af te sluiten nog dit eigenaardige tafereel:

Helmut Debusschere speelde zijn partij op twéé stoelen ...

Ondanks de opvallende prestatie van De Schampheleire, is Mher Hovhanisian misschien wel de grootste winnaar van de dag. Hij klopte Jan Rooze en gaat opnieuw helemaal alleen aan de leiding. De essentie van spannend toernooischaak, samengevat in één speeldag …

De essentie van toernooischaak

Iedereen die met tijd en stond een schaaktoernooi bezoekt en aandachtig volgt, kan zich het volgende tafereel voorstellen: een lokale held speelt mee voor de prijzen en gaat succesvol de concurrentie aan met een anonieme topspeler, van wie iedereen de naam wel kent maar er niet meer dan een gezicht en een elorating op kan plakken. In het onderlinge duel slaagt de lokale held er tot groot genoegen van de al even lokale fans erin de anonieme topspeler in verlegenheid te brengen.

"Topspeler" Alexandre Dgebuadze is definitief uitgeteld voor de toernooizege!

De stunt hangt in de lucht en de toeschouwers, kenners of niet-kenners, ruiken dat. Vluchtig wisselen ze oogcontact, soms aangevuld met een prijzende wenkbrauwfrons of een geruststellende knik. Het komt wel in orde. Maar dan wordt de lokale held zenuwachtig, hij doet enkele nietszeggende zetten, hij aarzelt bij het uitvoeren van de definitieve mokerslag. Ook de lokale fans worden nerveuzer. Het zal toch niet waar zijn? En kijk naar die tijd, die smelt als sneeuw voor de zon! Sommigen trekken al conclusies. De topspeler zal nog winnen, je zal het zien. Hij heeft ervaring zat en proeft de onzekerheid van zijn tegenstander. Anderen geven de hoop nog niet zo snel op. Het blijft een winnend voordeel, het komt nog goed!

Zulke situatie maakt schaken spannend en voedt de empathie van zij die een reden hebben om toernooien (of deze website) te bezoeken. Zulk tafereel speelde zich vandaag af in zaal de Zoerla in Westerlo. De lokale held in kwestie was de jonge Glen De Schampheleire (lokaal is natuurlijk relatief), op zoek naar 5,5/9 en een bijhorende IM-norm. De topspeler in kwestie was de veelvuldige kampioen Alexandre Dgebuadze. Met zwart stond hij stilaan voor een laatste kans. Er moest gewonnen worden, maar dat liep niet van een leien dakje. Au contraire, het liep al vrij snel grondig mis voor de topspeler. Dgebuadze bood remise aan in een stelling die objectief bekeken al dicht tegen de noemer “slecht” aanleunde.

De lokale held zag dat net zo en speelde door, maar deed meteen enkele minder nauwkeurige zetten. De toeschouwers begonnen al blikken uit te wisselen. Maar in tegenstelling tot het koningsdrama dat zich zo dikwijls afspeelt, behield De Schampheleire het overzicht en op zet 40 stond Dgebuadze een toren in het krijt (weliswaar tegen drie pionnen). De gebruikelijke vrees voor een slecht einde voor de lokale held stak nog wel even de kop op, maar De Schampheleire hield zijn zenuwen onder controle. 1-0, de stunt van het toernooi!

Hovhanisian loopt uit

Mher Hovhanisian is opnieuw alleen leider. Hij kneep Jan Rooze helemaal plat.

Intussen was Mher Hovhanisian traag maar zeker bezig met zijn tegenstander, Jan Rooze, plat te knijpen. En de Armeen kan hard knijpen! Hovhanisian had er overigens alle voordeel bij om zo hard te knijpen, want co-leider Vandevoort verslikte zich in de openingstheorie van Roel Hamblok en bood al snel zelf remise aan. Het is opvallend hoe de grote namen dit toernooi nauwelijks een antwoord lijken te vinden op het spel van Hamblok en dat dikwijls niet eens proberen. Enkel Hovhanisian kon de Limburger succesvol testen tot in de laatste secondes van de partij.

Intussen raakte een strijdende Jan Rooze niet meer uit de omknelling. Mher Hovhanisian is opnieuw alleen leider met een half punt voorsprong op Vandevoort. De komende dagen beloven erg spannend te worden, want behalve de titel staat er ook nog een norm op het spel.

In de open reeks heeft Werner Van Den Brande de titelrace nieuw leven ingeblazen. Hij klopte leider Duhayon en kruipt mee aan de leiding.

Uitslagen ronde 7:
1. Hamblok-Vandevoort ½
2. De Schampheleire-Dgebuadze 1-0
3. Rooze-Hovhanisian 0-1
4. Alienkin-Docx ½
5. Ringoir-Claesen 0-1

De stand na ronde 7:
1. Hovhanisian 5,5
2. Vandevoort 5
3. De Schampheleire 4
4-7. Hamblok, Dgebuadze, Alienkin, Claesen 3,5
8. Docx 3
9. Ringoir 2,5
10. Rooze 1

Want de twee hoogste elo’s raakten niet voorbij de twee laagste elo’s vandaag. Zowel Glen De Schampheleire als Roel Hamblok verdedigden uitstekend tegen “Armeen aan ‘t spit” Mher Hovhanisian en Alexandre Dgebuadze…

Pascal Vandevoort offert zich mee aan kop

Iedereen heeft het over de strijd tussen elofavoriet Alexandre Dgebuadze en titelverdediger Mher Hovhanisian. Logisch, gezien de prestaties van de twee de afgelopen jaren, maar dit toernooi moet er ernstig rekening gehouden worden met een derde hond die zijn zinnen op het been heeft gezet.

Vandevoort kiest voor Pf4!? in voorbereiding op Pxe6!

Pascal Vandevoort startte met 2/2 en gaf toen aan te hopen mee te strijden tot de laatste speeldag. Deze hoop lijkt na zes rondes allerminst ijdel.

Vandaag stal de Luikenaar de show met een offerpartij die gezien mag worden. In deze stelling kiest hij voor 23. Pf4!? om na Txd4 24. Txd4 Txd4 uit te pakken met 25. Pxe6!? Of het offer voldoende is om effectief te winnen, kan best met een engine geanalyseerd worden. Op het eerste zicht geeft Rybka 4 alvast aan dat de stelling op remise zou moeten eindigen. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan want de verdediging voor zwart is ingewikkeld.

Vandevoort zet zijn offerweg voort: Lxh6!?

Een goede praktische keuze dus van Vandevoort. Enkele zetten later ging hij verder op zijn elan. 29. Lxh6!? is misschien minder efficiënt dan Txe5, maar zeker de moeite waard om te proberen. Na deze zet komt Tanguy in ieder geval in de problemen. Hij verdedigt met 29…De7 en na 30. Lxg7 Dxg7 31. Pf5 is het begin van het einde ingezet. Vandevoort wint de toren voor twee stukken, maar behoudt behalve de aanval ook nog de vrijpionnen op de koningsvleugel. 1-0, een prachtige zege die Vandevoort meteen ook aan de leiding brengt. Zijn zege werd door concurrent Hovhanisian op lovende woorden onthaald. “Pascal is een moordenaar. Hij speelt echt goed dit toernooi!”

“Armeen aan ‘t spit”

Want Mher Hovhanisian had het met wit erg moeilijk tegen Glen De Schampheleire. Het verschil tussen de twee werd door Glen als volgt samengevat: “Mher is een spits die in de elfmeter komt en de bal binnenramt. Ik ben een spits die in de eflmeter komt, twee man dribbelt en dan over de bal struikelt.” Nochtans opende hij zijn dag met de slagzin “Vandaag is het tijd voor Armeen aan ’t spit”. Dat was een beetje overmoedig, maar de Zottegemnaar speelde wel een goede partij. Na een solide verdediging zag Hovhanisian zich genoodzaakt remise voor te stellen in een stelling die zonder meer de beste kansen voor zwart bood. Desondanks werd het aanbod aanvaard.

Die andere grote favoriet, Alexandre Dgebuadze, probeerde gebruik te maken van Stefan Docx’ openingskeuze om Roel Hambloks Caro Kann te bestrijden. Zonder veel succes, want Hamblok verdedigde goed, posteerde een gepantserd paard op e5 en had in de eindstelling waarschijnlijk de betere kansen toen tot remise besloten werd.

Stefan Docx proefde opnieuw van de zoete smaak van de overwinning na een heerlijk stukje spektakel tegen Jan Rooze

Spektakel was er ook in Docx-Rooze. Jan Rooze blijft ondanks zijn vier nederlagen in het begin van het toernooi trouw aan zijn Benoni én zijn aanvallende speelstijl. Het resultaat is dat wij toeschouwers weer konden snoepen van een chaotisch potje schaak, waarin Stefan Docx optimaal profiteerde van de tijdnood van zijn tegenstander. Leuke partij!

In de open reeks blijft Yves Duhayon de overwinningen aan elkaar rijgen. Opnieuw beëindigde hij een boeiend en spannend duel in zijn voordeel .Voor Stief Gijsen was het het eerste puntenverlies. Er zijn enkele achtervolgers: De Bock, Van den Brande, Gijsen, Vanderwaeren, Ghyselen en Piacentini. Zij staan echter al een vol punt in het krijt.

Uitslagen:
Dgebuadze-Hamblok ½
Hovhanisian-De Schampheleire ½
Claesen-Alienkin ½
Docx-Rooze 1-0
Vandevoort-Ringoir 1-0
Stand na ronde 6:
1. Hovhanisian, Vandevoort 4,5
3. Dgebuadze 3,5
4-6. Hamblok, De Schampheleire, Alienkin 3
7-9. Claesen, Docx, Ringoir 2,5
10. Rooze 1

De grootste winnaar van de dag was trouwens de man die het beste omging met die tijdnood: Mher Hovhanisian. Hij loopt een half punt uit op Vandevoort en een vol punt op Dgebuadze…

De Schampheleire wint na chaotisch duel

Als er één theorie is die vandaag zonder meer in praktijk werd omgezet, is het wel de volgende: een schaker moet soms over stalen zenuwen beschikken. Ronde 5 bracht suspens op vier van de vijf borden (de relatief rustige remise tussen Ringoir en Alienkin was de enige partij waarbij de tikker een normaal toerenaantal kon aanhouden).

Het begon allemaal bij de hyperscherpe partij tussen De Schampheleire en Docx. Die laatste koos met zwart voor een variant “die hij ooit thuis op het bord had gehad, maar die achter het bord moeilijk speelt.” Dat bleek ook effectief in de partij. Docx kwam degelijk uit de opening, maar de complexiteit van de stelling liet fouten toe. “Eigenlijk was het niet zo verstandig van mij om in zulke stelling te gaan zonder het perfect-perfect te kennen.”

Een stelling die je niet iedere dag ziet in een elitereeks: beide torens van zwart hangen en wit dreigt bovendien mat op d6! Deze stelling werd vakkundig omgezet in winst door Glen de Schampheleire.

“Ik had deze opening niet verwacht,” reageerde de Schampheleire dan weer, “maar ik kende vaag de basisideeën uit een partij van Kramnik. Daarna snapte ik er eerlijk gezegd niet veel van, maar hij heeft me ergens toegelaten om de druk zodanig te verhogen, dat hij zijn dame moest offeren.” Dat gebeurde in de pittoreske stelling die hier is afgebeeld en waarin zowat alle zwarte stukken in de problemen zitten. Het bleek niet langer verdedigbaar en de tweede zege van De Schampheleire was slechts een kwestie van tijd.

Hovhanisian toont stalen zenuwen

Schaaktechnisch gezien was dit de meest opvallende partij van de dag, maar de tijdnoodfases die in de laatste drie partijen volgden, hielden de toeschouwers aan de borden gekluisterd. Alexandre Dgebuadze won een pion in het topduel tegen Pascal Vandevoort, maar moest met 40 seconden op de klok nog 7 zetten spelen. Dgebuadze besloot geen risico’s te nemen en bood remise aan, wat zonder aarzelen werd aanvaard. Met een wegwerpgebaar naar de klok motiveerde de Georgiër zijn keuze.

Nog spannender was Roel Hamblok-Mher Hovhanisian. De titelverdediger was tevreden met zijn openingsspel en gaf aan dat zijn tegenstander enkele vreemde zetten speelde, die niet in de geest van de stelling zouden zijn (voor zij die de partijen naspelen, hij had het onder andere over Ta2). Bovendien zag de Peltenaar slechts 12 minuten op zijn klok staan, met nog 18 zetten voor de boeg.

Roel Hamblok geeft op nadat hij een stuk verliest na een bloedstollende tijdnoodfase.

Toch werd het nog waanzinnig spannend, omdat Hovhanisian zijn tijd eveneens zag slinken als sneeuw voor de zon. De benen begonnen te wiebelen, de notatie verliep haastiger, de hoofden van beide spelers zochten onderdak in hun handen en de concentratie van de spelers verhoogde zienderogen. De twee hadden amper een minuut voor de laatste 8 zetten. En de stalen zenuwen waarover het eerder in dit verslag ging, waren vooral bij de Armeen terug te vinden. In de blitzfase won hij op zet 39 een stuk, waarop Hamblok meteen opgaf (foto). Geen hoogstaand potje schaak, maar wel geweldig spannend! Een blazende Hovhanisian doet zo ook een prima zaak in de stand, want hij loopt uit op al zijn concurrenten.

Nog één partij was op dat moment bezig: Jan Rooze-Pieter Claesen. Rooze heeft met 0/4 al enkele tikken gekregen dit toernooi, maar dat beïnvloedde zijn gemoed niet: de Antwerpenaar knokte keihard en slaagde erin een winnende stelling te krijgen. Maar tot twee keer toe miste hij stukwinst. In de tijdnoodfase lukte dat toch, maar op dat moment was het minder duidelijk omdat wit slechts 1 pion overhield.

Rooze liet zich niet uit zijn lood staan, weigerde remise en zette opniéuw alles op alles om alsnog die nul van de tabellen te vegen. Psychologisch een bijzondere prestatie en na alle tegenslagen van de eerste rondes slaagde hij eindelijk in zijn opzet. 1-0 en wie weet kan dit voor Rooze een heuse boost zijn, met de favorieten op het programma de komende dagen.

Uitslagen ronde 5:
Dgebuadze-Vandevoort ½
Hamblok-Hovhanisian 0-1
De Schampheleire-Docx 1-0
Rooze-Claesen 1-0
Alienkin-Ringoir ½

De stand na ronde 5:
1. Hovhanisian 4
2. Vandevoort 3,5
3. Dgebuadze 3
4-7. De Schampheleire, Hamblok, Ringoir, Alienkin 2,5
8. Claesen 2
9. Docx 1,5
10. Rooze 1

Na vier rondes is de eerste schifting in de open reeks gemaakt. Stief Gijsen stuntte vandaag tegen favoriet Steven Geirnaert. De open reeks is nu helemaal open …

Toppers verlaten theorie niet

Hovhanisian-Dgebuadze: dé affiche van het toernooi. In het verleden toonde de Armeen niet zo’n beste score tegen zijn aartsrivaal (achter het bord dan, want voor het overige kunnen de twee het uitstekend met elkaar vinden). Nu had hij echter wit en de toernooisituatie liet een snelle remise wel toe. Een spectaculair ogende opening was door beide spelers uitvoerig geanalyseerd thuis. De analyse na de remise omvatte zelfs enkel stellingen die nooit in de partij op het bord zijn verschenen. Dgebuadze had het drie keer eerder gespeeld, maar dan tien zetten verder, zonder veel succes. Nu was hij beter op de hoogte. Ondanks enige twijfel hield de Georgische Belg de balans.

Op de andere borden viel vooral de semitopper Vandevoort-Alienkin op, twee spelers met 2/3. De Luikenaar had zijn nederlaag tegen Hovhanisian van gisteren blijkbaar goed verteerd. Vol overtuiging ging hij op zoek naar de koning van zijn tegenstander, die de grootste moeite had om de stelling te verdedigen. In tijdnood vond Alienkin de juiste verdediging niet. 1-0, een sterke partij van Vandevoort.

Jan Rooze was tot nog toe niet de gelukkigste. Een combinatie van tijdnood, pech en enkele foutjes zorgden voor een vervelende 0/4.

Roel Hamblok hield zijn schaapjes vlot op het droge tegen Stefan Docx (remise), terwijl Glen De Schampheleire veel meer moeite nodig had om zijn schaapjes droog te houden en ze uiteindelijk zelfs zag verdrinken. Een broodnodige eerste zege voor Pieter Claesen. Jan Rooze ten slotte toonde zijn strijdlust tegen Tanguy Ringoir, leek een veelbelovende stelling te krijgen, maar ploeterde zich naar een minder eindspel waarin het noodlot toesloeg. De onfortuinlijke Jan slaagde er niet in de remise te verdedigen. Tanguy Ringoir pakt uit met zijn eerste zege.

“Respect voor Stief”

Na vier rondes krijgen we ook een duidelijker beeld van wat er gaande is in de open reeks. Daar is één topfavoriet, Steven Geirnaert, en tot op heden domineerde hij iedere partij zonder veel moeite. Vandaag verwachtte iedereen hetzelfde tegen Stief Gijsen, maar die was goed voorbereid en de partij liep uit op een thriller waarin de elofavoriet op de rand van de afgrond balanceerde en er uiteindelijk ook in viel. “Ik moet zeggen dat ik respect voor Stief heb. Hij heeft echt optimaal geprofiteerd van mijn fouten,” gaf een sportieve Geirnaert mee. “Meer zelfs, hij haalt 1,5/2 tegen mij dit seizoen. De jongeren komen op (lacht).”

Voor het overige zijn Yves Duhayon en Adrian Roos de enige twee met het maximum van 4/4. Die eerste deed dat niet zonder hindernissen. In een tumultueuze eindfase in zijn tweede ronde tegen Peter Colin had hij hulp van de klok nodig om het volle punt te claimen. Met een paard en loper tegen koning kreeg Duhayon zijn tegenstander niet mat gezet. Die probeerde met een remiseclaim op basis van drie keer dezelfde stelling toch de punten te verdelen, maar door de razendsnelle eindfase (39 zetten in 10 seconden volgens de scheidsrechter) was dit niet te bewijzen. Colin ging vervolgens door zijn vlag en verloor de partij.

Diederik Lot stuntte eerder al tegen Arno Bomans en Eddy Aerts en was er vandaag dichtbij tegen Adrian Roos, maar verloor toch na een spannende partij.

Adrian Roos ontmoette vandaag de grootste verrassing van het toernooi, Diederik Lot. Na zeges tegen Arno Bomans (vierde geplaatst) en Eddy Aerts, zorgde hij vandaag ook voor bange momenten voor Roos. Die profiteerde echter optimaal van enkele vergissingen en bezegelde zijn tegenstanders’ lot.

Uitslagen Elite ronde 4:
Hovhanisian-Dgebuadze 1/2
Claesen-De Schampheleire 1-0
Ringoir-Rooze 1-0
Vandevoort-Alienkin 1-0
Docx-Hamblok 1/2

Stand:
1-2. Hovhanisian, Vandevoort 3/4
3-4. Dgebuadze, Hamblok 2,5
5-7. Alienkin, Claesen, Ringoir 2/4
8-9. Docx, De Schampheleire 1,5
10. Rooze 0/4

Hij wordt gevolgd door een viertal met 2/3: Dgebuadze, Alienkin, Vandevoort én Roel Hamblok. De verrassende Limburger hield vandaag probleemloos Pieter Claesen in bedwang. Tijd om toch eens te kijken hoe dat succes te verklaren is …

“Ik heb een inspanning voor mijn openingen gedaan”

Roel Hamblok verraste een dikke maand geleden vriend en vijand door in Gent Vlaams elitekampioen te worden. Zelfs de meest gekke Chinees had daar geen geld op durven inzetten. Maar het wordt steeds duidelijker dat de knalprestatie van Hamblok geen toeval is. Na een mooie passage in Maastricht is hij dit BK uitstekend begonnen.

Roel Hamblok toont al maanden een erg goede vorm. Het recept: werken!

Het geheim van zijn vooruitgang is eenvoudig: werken! “Ik heb wat extra tijd gestoken in mijn openingstheorie en ben ook telkens goed voorbereid naar de toernooien gegaan die ik speelde. Ook voor dit toernooi heb ik me op iedere speler in het bijzonder voorbereid en tot nog toe met succes”, aldus Hamblok. Hij liegt overigens niet, want wist precies in welke ronde hij met welke kleur tegen wie uitkomt.

Vandaag rendeerde het werk van de Limburger opnieuw. Hamblok koos een variant die in het boek “The flexible French” van Viktor Moskalenko “The Russian Roulette” wordt genoemd. “Het is vooral een solide systeem met duidelijke plannen”, nuanceert de krullenbol die naam. Claesen was zelf in ieder geval niet happig om de uitdaging aan te gaan en bood zelf remise op zet 15. 2/3 voor Hamblok, zonder nederlaag. Een knappe start, maar de tegenstand is gewaarschuwd. “Ik heb uiteraard niet hetzelfde voorbereid tegen iedereen!”

Bij het horen van de naam "Hovhanisian" gaan de oren van Pascal Vandevoort suizen. Vandevoort speelt al zijn partijen met oordopjes, om zich optimaal te kunnen concentreren.

Hovhanisian: “Ik snapte zijn offers niet!”

De topper van de dag was de strijd tussen leider Vandevoort en titelverdediger/achtervolger Hovhanisian. De oren van de Luikenaar beginnen meestal al te suizen bij het horen van de naam “Hovhanisian” alleen al. De Belgische kampioen heeft namelijk een erg goede score tegen Vandevoort en verklapte ons zelfs al altijd gewonnen te hebben in hun eerdere ontmoetingen.

Met wit was het dan ook logisch dat hij het remiseaanbod van Vandevoort op zet 9 weigerde en probeerde te drukken in een voor hem bekende stelling uit de c3-Siciliaan. Een opening die hij al zijn hele leven speelt en waar hij al enkele belangrijke zeges mee geboekt heeft.

Het partijverloop was op zijn minst eigenaardig te noemen. De Luikse leider gaf eerst een pionnetje weg (volgens Hovhanisian was dat slecht, volgens Vandevoort normaal) en offerde uiteindelijk ook een kwaliteit met het gek ogende Pc7, een zet die na Pb6 simpelweg een kwaliteit verloor.

Vandevoort koos hier voor een interessant, maar waarschijnlijk "overdreven" kwaliteitsoffer met Pc7?!

“Ik moet eerlijk zijn dat ik er eerst niet zoveel van snapte,” gaf Hovhansian aan, “maar misschien zocht Pascal een uitweg voor een stelling die al moeilijk was, omdat Pc5 komt en dat ziet er ook erg sterk uit.” De motivering voor het zwarte plan was het bouwen van een soort “fort” met het paard op d5 en de veronderstelling dat het sterke paard op c5 minder remisekansen gaf dan het geven van de kwaliteit. De fout zat em in het gegeven dat Hovhanisian d6 en Lb8 kon spelen na de ruil op d7.

Stefan Docx en Alexandre Dgebuadze waren vooral bezig over Docx’ mislukte winstpoging van gisteren tegen Hovhanisian. Zowel voor de partij als tijdens de analyse kwamen de vele gemiste winstvarianten op het bord. Hun eigen partij? Die eindigde op remise, nadat Docx een misschien wel veelbelovende stelling had. “Het punt was dat ik het niet wist en toen hij remise bood en na wat er gisteren en eergisteren gebeurd is, besloot ik deze keer maar veilig te spelen”, motiveerde die zijn beslissing.

Jan Rooze heeft een moeilijke start achter de rug en verzilverde vandaag de witkleur niet. Alienkin was tevreden met een 2/2. Glen De Schampheleire en Tanguy Ringoir debatteerden positioneel en rustig, maar berustten uiteindelijk in remise.

De uitslagen van ronde 3:
Hovhanisian-Vandevoort 1-0
Dgebuadze-Docx ½
De Schampheleire-Ringoir ½
Hamblok-Claesen ½
Rooze-Alienkin 0-1

De stand:
1. Hovhanisian 2,5/3
2-5. Hamblok, Dgebuadze, Alienkin en Vandevoort 2
6. De Schampheleire 1,5
7-9. Docx, Claesen, Ringoir 1
10. Rooze 0