Podzielny is geen bekende naam in het Belgische schaken, maar toch is zijn zege in dit toernooi alles behalve een totale verrassing. De man heeft immers een blitzpalmares om u tegen te zeggen…

Podzielny herstelt zich van een vroege nederlaag

Dat het deelnemersveld van het BK Biltz sterk zou zijn, was allesbehalve een verrassing. Organisator Wirtzfeld heeft immers vele connecties met tal van sterke GM’s en IM’s. In de editie van zondag behoorden enkele stevige 2500’s zoals IM Feygin (2546) en GM Orlov (2509) tot de grote favorieten. Opvallend was de afwezigheid van Vlaamse vertegenwoordiging. De eerste Vlaming zou uiteindelijk Domien Kuypers (1884) worden, die met 7.5/15 29ste werd.

Het is dan ook geen verrassing dat het toernooi gedomineerd werd door spelers van Eynatten, Wirtzfeld en Ans. Een van die Ans-spelers is Karl-Heinz Podzielny. Podzielny is een IM uit het Duitse Essen, die zich vooral gespecialiseerd heeft in het blitzen. Hij werd maar liefst zeven keer Duits blitzkampioen (na het winnen van het zogenaamde “Deutsche Blitzschachmeisterschaft”). De eerste keer was in 1974, de laatste in 2007. In dat jaar won hij ook het “Deutsche Snellschachmeisterschaft”, een titel die hij in 2008 én 2009 verdedigde.

Kortom: Podzielny heeft er een indrukwekkend blitzparcours opzitten, dat hem de bijnaam “Potz-blitz” opleverde. Zondag toonde hij in Wirtzfeld op 55-jarige leeftijd dat hij nog niet versleten is.

Het toernooi begon nochtans niet zo best voor Podzielny. Hij verloor in de derde ronde van Feygin, maar herpakte zich dan met een indrukwekkende 5/5. In ronde 9 bleek Orlov te sterk en in de twee rondes daarna moest hij eveneens halfjes afstaan. Maar de eindsprint bleek doorslaggevend, want met 4/5 spurtte Potz-blitz naar een 12/15, waarmee hij een half punt voor Orlov en Gulbas (foto) bleef. Die laatste werd eerste Belg.

Je kan alle uitslagen en standen bekijken op deze website.

Vanaf 14u zal in 15 rondes worden uitgemaakt wie de beste snelschaker van ons land is. En behalve de mooie prijzenpot (300 euro eerste prijs en tal van ratingprijzen) is de hoogste eer natuurlijk daar te behalen: de Belgische titel! Lees hier meer en schrijf je alvast in via de website van organisator Wirtzfeld. De voorlopige deelnemers vind je hier…

Het BK Snelschaak

Klik op de foto’s voor een vergrote versie van de flyer. Inschrijvingen kan op de officiële website.

Het is de eerste Belgische titel voor Hovhanisian, die eerder al meerdere ereplaatsen behaalde. Maar het was bibberen tot het einde van Vandenbussche-Vandevoort…

Vandevoort beslist kampioenschap

Mher Hovhanisian of Alexandre Dgebuadze? Dat was de enige vraag die overbleef na acht rondes topschaak in de elitereeks van het BK. Het kon nog alle kanten op, maar wat zeker was, was dat het érg spannend zou worden.

Die spanning begon al voor de partij, toen een ongeval op de E411 richting Namen de auto met Hovhanisian in een serieuze file deed belanden. Gelukkig kende de uitermate begaafde chauffeur een snelle binnenweg en kon de Armeen op tijd aan zijn partij beginnen.

Hovhanisian had goed geteld zaterdagavond en wist precies waar hij aan toe was: een remise bood hem héél goede kansen op de toernooizege. Enkel als zowel Vandenbussche, Van der Stricht én Hautot zouden winnen, zou Dgebuadze meer scheidingspunten halen dan hem. Een remiseaanbod op de vijfde zet was het logische gevolg, maar toen Laurent onverwacht weigerde, lag alles open.

Maar Hovhanisian knokte zich snel naar een betere stelling en kreeg zelf een remiseaanbod. Nerveus speurde de Armeen de toestand op de andere borden af. Alienkin-Van der Stricht werd net op dat moment remise. Dankzij die uitslag had hij met een gelijkspel alvast zekerheid over de titel, maar in één scenario kon Dgebuadze hem nog bijbenen. Als Hautot en Vandenbussche wonnen, zouden de twee concurrenten exact evenveel scheidingspunten hebben. Het reglement voorzag geen oplossing voor dat scenario, maar bondsvoorzitter Chris Ghysels bevestigde dat er dan twee kampioenen zouden worden uitgeroepen.

Hovhanisian was zich bewust van dit gegeven, maar besloot de remise toch aan te nemen. Het was vanaf dat moment dat hij bang afwachtte wat er op de andere borden gebeurde. De verlossing kwam er rond 14u, toen Vandenbussche zich pardoes liet mat zetten (zie stelling). 0-1, de eerste zege voor Vandevoort in het toernooi, maar wel een héél belangrijke. “Ik had nog niets gewonnen, dus ik kon alles of niets spelen,” gaf Vandevoort mee. “Nu kan ik enkel nog Mher feliciteren met zijn titel.” Inderdaad, Hovhanisian kon niet meer bijgehaald worden en viert zo zijn allereerste Belgische titel ooit. Het was een opluchting van jewelste, want Vdb had heel de partij gedomineerd.

“De raad van Petrosian”

Wat precies het verschil heeft gemaakt tussen de eerste en de tweede plaats, is niet zomaar te zeggen. Geluk volgens sommigen, doorzettingsvermogen volgens anderen. Hovhanisian had inderdaad niet te klagen over zijn miraculeuze ontsnappingen tegen Vandenbussche en Sarrau, maar anderzijds dreef de Armeen zijn tegenstanders tot het uiterste. Zijn zege tegen Van der Stricht is daar een goed voorbeeld van. Hij wachtte tot de tijdnoodfase om alles uit de kast te halen. Of dit zonder de onreglementaire zet van VdS gelukt zou zijn, zullen we nooit weten (kon Hovhanisian hem mat zetten met 8 seconden op de klok?).

Toch is het net hier dat Dgebuadze geen onverhoopte punten pakte: hij speelde té voorzichtig. Te veel snelle remises tekenden uiteindelijk zijn doodvonnis, net daar waar Hovhanisian dag na dag lange partijen speelde. “No guts, no glory!”

“Petrosian zei altijd: Een toernooi win je niet in de laatste ronde. Hij nam dan ook altijd remise in de laatste ronde van een toernooi,” glimlachte de kersverse kampioen. “Ik heb dat nu ook gedaan.”

Het kampioenschap verliep echter niet van een leien dakje. “In het begin speelde ik niet goed, behalve tegen Hautot maar daar blunderde ik de stelling helemaal weg. Ironisch genoeg ontsnapte ik dan wel tegen Vandenbussche en Sarrau. Daar had ik wél veel geluk. Het halve punt tegen Van der Stricht was belangrijk, maar daar heb ik gewoon in tijdnood de dingen geforceerd. Na de zege tegen Sarrau ben ik wel goed beginnen te spelen. Over mijn partijen tegen Alienkin en Draftian ben ik heel tevreden, het niveau daar was heel goed. En ja, nu ben ik dus kampioen. Eindelijk!”

De Armeen zal zijn Belgische titel de komende maanden zeker kleur proberen te geven. “Ik speel nog in Charleroi en in de Brasschaatse meesters. Het doel is om nu boven de 2500 elopunten te stijgen. Ik heb er nu weer zo’n 10 gewonnen, het is niet onmogelijk.”

“Ten slotte wil ik graag alle mensen bedanken die op mij hebben gestemd. Zonder hun steun had ik dit nooit gekund,” besloot hij zijn kampioenschap.

Dgebuadze winnend naar de tweede plaats

In de laatste partij van de dag slaagde Dgebuadze er wel nog in te winnen en dus zijn tweede plaats veilig te stellen. Ook Hautot won. Hij wordt derde.

De uitslagen:
Laurent-Hovhanisian 1/2
Sarrau-Dgebuadze 0-1
Draftian-Hautot 0-1
Alienkin-Van der Stricht 1/2
Vandenbussche-Vandevoort 0-1

De eindstand na 9 rondes:
1. Hovhanisian 6.5, Dgebuadze 6.5
3. Hautot 5.5
4. Van der Stricht 5
5. Alienkin 4.5
6. Draftian 4
7-9. Vandenbussche, Laurent, Vandevoort 3.5
10. Sarrau 2.5

De Schampheleire naar elite

In de open reeks zette de laatste ronde alles nog op zijn kop. Luc Henris won in een geanimeerd duel van leider Bolzoni (die vermoedelijk enkele serieuze kansen heeft laten liggen). Henris kon wel nog bijgehaald worden als er een winnaar was in de partij De Schampheleire-Dal Borgo. En die kwam er: De Schampheleire snoepte een pionnetje van het bord en dat was genoeg voor de zege. Dankzij de scheidingspunten staat de Zottegemnaar helemaal bovenaan. DS besliste vorig jaar nog de titel (toen in het voordeel van Sarrau door Huessman te verslaan) en haalt ze nu zelf binnen. Hij speelt volgend jaar in de elitereeks.

“Ik ben natuurlijk heel blij, maar ik vind het ook jammer voor Bolzoni. Ik denk dat hij gewonnen stond tegen Henris. Zelf heb ik heel het toernooi degelijk gespeeld. Drie remises en de rest gewonnen. Ik heb geen risico’s genomen, behalve tegen Duhayon. Nu kijk ik al uit naar de elite,” was de reactie van Glen De Schampheleire.

Om een lange dag (en verslag) helemaal af te sluiten, mogen we vooral niet vergeten te vermelden dat er opnieuw één dameskampioene is. Hanne Goossens won haar laatste duel tegen Ward Van Eetvelde en is met 6.5/9 de overduidelijke eerste. Wiebke Barbier neemt met 6/9 zilver, Marigje Degrande brons.

Straks volgt nog een update met foto’s.

De hamvraag is nu natuurlijk: wat als ze morgen met gelijke punten eindigen? We blikken vooruit met hulp scheidsrechter Luc Cornet. Wist u bijvoorbeeld dat het mogelijk is dat beide spelers, scheidingspunten inbegrepen, compleet gelijk eindigen?…

Hovhanisian wint overtuigend

Mher Hovhanisian kon in theorie vandaag al een titel vieren. Als hij won en Dgebuadze verloor zijn partij, was zijn eerste Belgische kroon binnen. Vol spanning werd dus uitgekeken naar zijn partij tegen Ashote Draftian.

Hovhanisian had geen zin in een stonewall en koos voor een oud wapen: 1. e4 c5 2. c3. Die variant kent de Armeen van voor naar achter en van achter naar voor. Draftian speelde een ietwat ongewone variant die Hovhanisian, trouw aan zijn stijl, beantwoordde met een pionoffer. “Zijn zet Df6 (zie stelling) heb ik nog nooit gezien en het ziet er ook niet goed uit. Ten eerste doet de dame daar niets, ten tweede kan ik later altijd met f4 spelen en dan staat ze daar heel ongemakkelijk,” analyseerde Hovhanisian. Een uiterst chaotische stelling verscheen op het bord, waarin het ene stuk na het andere werd aangevallen. “Het leek ingewikkeld, maar ik denk dat ik altijd goed heb gestaan. Toen de dames er een keer af waren, was het afgelopen.”

Dus was het vol spanning afwachten wat Dgebuadze zou klaarspelen tegen Vandenbussche. Die koos opnieuw voor zijn favoriete 1… g6. “Ik dacht dat ik een klein voordeeltje had na de opening”, vertelde Vdb. Dgebuadze was het daar niet mee eens. “Ik denk dat ik altijd een tikkeltje beter heb gestaan,” was diens oordeel. Wat er ook van zij, het liep volledig mis voor Vdb en toen hij de pion op a6 verloor, was er geen houden meer aan. Ook Dgebuadze pakte het volle punt.

Hovhanisian gaat de laatste ronde dus in met een half punt voorsprong. Hij speelt morgen met zwart tegen Laurent, terwijl Dgebuadze ook met zwart Sarrau partij geeft. Tijd dus om te speculeren: wie heeft morgen wat nodig om kampioen te worden?

Het meest verwachte scenario (en het enige problematische) is een remise van Hovhanisian en een zege van Dgebuadze. Dan staan beiden gelijk. Wat dan? Dan zijn de SB-punten (Sonneborn Berger) doorslaggevend. “Dit zijn de punten van de tegenstanders tegen wie gewonnen werd plus de helft van de punten van de tegenstanders tegen wie remise gespeeld werd,” legt scheidsrechter Luc Cornet uit. “Momenteel heeft Hovhanisian hier het voordeel: hij heeft anderhalf SB-punt meer dan Dgebuadze. Maar dat zal morgen sowieso veranderen, dus ze kunnen zelfs in SB-punten gelijk eindigen,” aldus Cornet.

In dat geval worden de Koya-punten in rekening genomen. Dit zijn de punten die de spelers verzameld hebben tegen spelers met de helft of meer (4.5/9 of meer dus). “Hovhanisian heeft voorlopig meer Koya-punten. Hij heeft gewonnen tegen Alienkin, Draftian en Van der Stricht en een remise tegen Dgebuadze. Dgebuadze heeft enkel remises tegen die spelers. Maar dit is dus onder voorbehoud, want als bijvoorbeeld Alienkin en Draftian morgen verliezen, stranden zij op 4 punten en dan valt hun score weg in de berekening van de Koya-punten.”

Eén scenario spreekt zelfs volledig tot de verbeelding: beide spelers kunnen compleet gelijk eindigen. Wat er dan gebeurt, is nog niet duidelijk. “Het toernooireglement én het Belgische bondsreglement voorzien geen oplossing voor deze situatie,” aldus Cornet. We mogen hopen dat het morgen niet zover komt, want dan gaan de poppen aan het dansen.

Alle scenario’s zijn dus nog mogelijk àls beide spelers gelijk eindigen. Hovhanisian heeft hierbij een licht voordeel, want staat er momenteel beter voor in de scheidingspunten. Het is in ieder geval duidelijk dat de partijen van de andere spelers morgen òòk erg belangrijk zullen zijn voor de Belgische titel.

Die “andere spelers” hielden het vandaag relatief rustig. Vandevoort en Laurent trokken snel richting bar, terwijl Hautot en Alienkin wel iets ondernamen, maar uiteindelijk eveneens in remise berustten. De enige die wél voluit voor winst ging, was Geert Van der Stricht. Met wit profiteerde hij van een fout van Jelle Sarrau en strafte het dan zonder veel tirlantijntjes af. 1-0, een duidelijke zege. “Toch blijft het jammer dat ik gisteren zo’n bok geschoten hebt,” gaf die nog mee.

De uitslagen:
Hovhanisian-Draftian 1-0
Dgebuadze-Vandenbussche 1-0
Vandevoort-Laurent 1/2
Hautot-Alienkin 1/2
Van der Stricht-Sarrau 1-0

Stand na ronde 8:
1. Hovhanisian, 6
2. Dgebuadze 5.5
3. Hautot, Van der Stricht 4.5
4. Alienkin, Draftian 4
5. Vandenbussche 3.5
6. Laurent 3
7. Vandevoort, Sarrau 2.5

In de open reeks wordt het morgen nagelbijten. Victor-Angel Bolzoni herstelde zich van zijn nederlaag tegen De Schampheleire door Piacentini te kloppen. De Schampheleire raakte op zijn beurt niet verder dan remise tegen Tom Wiley. Bolzoni heeft daardoor opnieuw de kop genomen met 7/8, een half punt meer dan De Schampheleire en Luc Henris. Ook hier zou morgen wel eens duchtig geteld kunnen worden.

Ashote Draftian won weer maar eens met 1. f4, terwijl Sarrau weer maar eens een gladgewonnen stelling uit handen gaf. Daar komt nog eens bij dat Glen De Schampheleire de revolutie tegen dictator Bolzoni gestart is…

Hovhanisian haalt uit

“Vrouwen en schaken, dat gaat niet samen,” wordt wel eens al lachend gezegd. Sinds Thibaut Vandenbussche’s vriendin in Namen is aangekomen, staat dat cliché onder zware druk. Gisteren won hij verpletterend van Stéphane Hautot (toen nog co-leider), vandaag was het de beurt aan Geert Van der Stricht.

“Ik kwam aan de start met weinig ambities. Ik wilde het rustig aan doen,” doet Vdb zijn verhaal. Opvallend, want na amper 12 zetten smeet hij er al een dubieus maar gevaarlijk paardoffer tegenaan. “Het kan zijn dat dat niet geweldig is, maar ik heb dit al ooit op het bord gehad tegen Jan Van Mechelen en ik weet dat het voor een mens achter het bord moeilijk spelen is. Er zitten veel truken in de stelling, dus ik dacht: waarom niet?” Een goede vraag, want amper drie zetten later speelde Van der Stricht 15… Pe7? (zie stelling). Vdb’s 16. Txf6 raakte VdS recht in de onderbuik: op gxf6 volgt 18. Lc6! Pxc6 19. Dh5 en mat.

Dus moest Van der Stricht iets anders proberen. 16…Pxd5 bijvoorbeeld, maar toen Vandenbussche a tempo 17. Dh5 g6 18. Txg6 op het bord toverde bleken de problemen onoverzienlijk (Tg7 mat dreigt). Van der Stricht wreef met de handen in de ogen, trok aan zijn wimpers, en probeerde met alle moed der wanhoop toch nog iets te vinden. Het besef dat zijn strijd voor de eerste plaats misschien wel voorbij zou zijn, sijpelde traag maar zeker door. Hij probeerde nog met De7, maar na Tg7+ Kd8 Txe7 volgde de opgave. 20 zetten, 1-0, een dramatische dag voor Van der Stricht.

Vandenbussche scoort zijn tweede zege op rij en bevestigt daarmee de nu bijna profetische woorden van Hovhanisian twee rondes geleden (“Hij gaat er zeker nog enkele winnen,” zei die toen). “Ik sta terug op de helft, dat was mijn doel voor het toernooi. Ik vond al niet dat ik slecht bezig was. Soms loont agressiviteit en dat is fijn,” besloot Vdb.

Alexandre Dgebuadze had er vandaag nog eens écht zin in (hij moest ook wel). Hij koos volop voor de aanval tegen tailender Pascal Vandevoort. Vandevoort is aan het zoeken naar zijn beste vorm en dat bleek vandaag nog maar eens: zonder veel pardon sloeg de witte aanval door en de stukken konden in de doos. De tweede zege voor Dgebuadze na enkele uurtjes eenrichtingsverkeer. “Ik mis competitieritme,” zocht Vandevoort een verklaring voor zijn matige spel. “Gisteren stond ik gewonnen en dan begin ik heel veel tijd te verspillen. Vandaag probeerde ik dat te voorkomen, maar nu speelde ik te snel en niet geconcentreerd genoeg. Tja, zo kom je dus alleen laatste. C’est con….” Dgebuadze was tevreden en haastte zich snel naar huis om zich voor te bereiden voor zijn partij tegen Thibaut Vandenbussche.

De druk lag daardoor bij Hovhanisian, die met zwart voor de verandering zijn normale repertoire volgde. Aleksander Alienkin kreeg weinig vat op de zwarte manoevres. Hovhanisian won een pion en was tevreden over zijn stelling. Even werd hij gehinderd door een kleine bloedneus, maar grote gevolgen had dit niet.

Een raak torenoffer in de tijdnoodfase maakte het boeltje helemaal af. “Dat was wel goed, maar ik moet eerlijk zijn: Aleksander heeft vandaag gewoon heel slecht gespeeld. Eigenlijk heb ik relatief makkelijk gewonnen.” Na twee dagen waarin Dame Fortuna haar goed hart liet schijnen, toonde Hovhanisian vandaag wél goed schaak. Het kampioenschap blijft razendspannend.

Stéphane Hautot kreeg gisteren een pak slaag van Vandenbussche en vandaag tegen Sarrau zag het er niet veel beter uit. Na amper 25 zetten kon de opgave volgen. Maar net op dat moment verzuimde Sarrau de stelling af te werken en maakte hij een grote fout (26. Ld5??, zie stelling. Hier won Tae1, gevolgd door Dh4). Plots zag Hautot zijn kans en hij slaagde erin een voordelig eindspel te krijgen met twee stukken tegen een toren. Sarrau, die gisteren ook al winst had laten liggen, sloeg rood aan en deed alles om toch nog een puntendeling uit de brand te slepen.

Dat leek zelfs te gaan lukken. Met twee pionnen en een toren tegen een toren, een pion en een loper was het allerminst makkelijk voor Hautot. Waarschijnlijk miste Sarrau zelfs enkele uitgesproken remisekansen. 0/2 voor hem, waar dat even goed 2/2 had kunnen (en misschien zelfs moeten) zijn. Een wereld van verschil voor de wel erg onfortuinlijke Limburger! Hautot doet een goede zaak, maar was zich bewust van zijn ontsnapping. “Ik heb heel veel geluk gehad, zelfs in dit eindspel.”

Van een onfortuinlijke Limburger naar een gelukkige Armeen. Want Ashote Draftian won vandaag opnieuw en het zal de vaste bezoeker niet verbazen dat hij dat opnieuw met 1. f4 deed. Bruno Laurent was dit keer het gewillige slachtoffer. Morgen staat Hovhanisian-Draftian op het programma. Dat belooft een krankzinnige partij te worden.

De uitslagen:
Alienkin-Hovhanisian 0-1
Dgebuadze-Vandevoort 1-0
Sarrau-Hautot 0-1
Vandenbussche-Van der Stricht 1-0
Draftian-Laurent 1-0

De stand na ronde 7:
Hovhanisian 5
Dgebuadze 4.5
Draftian, Hautot 4
Van der Stricht, Alienkin, Vandenbussche 3.5
Laurent, Sarrau 2.5
Vandevoort 2

Claesen verliest opnieuw

In de open reeks is de alleenheerschappij van Bolzoni vandaag gebroken. De flamboyante thuisspeler kreeg een pak slaag van Glen De Schampheleire. Daardoor is het open toernooi opnieuw zijn naam waardig. De Schampheleire en Bolzoni leiden, maar worden gevolgd door een hele rist spelers met een half punt minder.

Opvallend was wel de nederlaag van Pieter Claesen tegen Gregory Maraite. Claesen verloor al twee keer en is nu waarschijnlijk kansloos voor de titel.

In de open reeks heeft Bolzoni zijn zesde zege behaald, een uitzonderlijke prestatie…

Van der Stricht: “Dgebuadze durfde niet”

De topper tussen Geert Van der Stricht en Alexandre Dgebuadze trok op voorhand het meeste aandacht, maar lokte ook de meeste twijfels uit. “Een remise hangt in de lucht,” was een meermaals gehoorde opmerking uit het publiek.

Toch toonde VdS zich strijdvaardig. “Ik offerde tot twee keer toe een pion. Kasparov nam dat offer aan, maar Sandro (koosnaampje voor Alexandre, red.) durfde niet,” vertelde de Gentenaar, toch met enig genoegen, na de partij. “Ik dacht dan wel dat ik een voordeeltje had, maar heel veel zal het toch niet geweest zijn. Hij vond de beste verdediging en ik vond het van weinig respect getuigen als ik in die stelling zijn remisebod weigerde.” En zo haalt Dgebuadze opnieuw de 20 zetten niet. Remise.

Co-leider Hautot nam het vandaag op tegen de zwalpende Thibaut Vandenbussche. Vdb greep terug naar zijn vaste repertoire en ging voor 1… g6. “Mijn vriendin is sinds gisteren hier en als er iets is wat je dan niet doet, is het wel je voorbereiden,” glimlachte hij. “Ik heb dus gewoon gekozen voor mijn bekende systeem.”

Met succes, want Vdb profiteerde van het snelle spel van Hautot en won de erg belangrijke e4-pion. De échte blunder was echter 25. Pxa6 en wat daarna volgde was een pak rammel uit de oude doos. Eerst verloor Hautot de dame en uiteindelijk werd hij zelfs pardoes mat gezet. “Eindelijk heb ik eens gewonnen,” slaakte Vdb een zucht van opluchting. “Ik heb al een paar keer goed gestaan en nu zit het eindelijk eens mee.” Het is bovendien een erg belangrijke zege, want Hautot verdwijnt van de leidersplaats.

De vierde leider van het pak, Aleksander Alienkin, behandelde een theoretisch Franse stelling met zorg en nadat er ongelijke lopers op het bord verschenen, bood Laurent remise (ook al was het eindspel nog lang niet begonnen). Alienkin aanvaardde en hoopte zo aan kop te blijven.

Hovhanisian en Sarrau vechten bloedstollend duel uit

Het hing dus allemaal af van de vijfde leider: Mher Hovhanisian. Hij speelde vandaag tegen zijn leerling en vriend Jelle Sarrau. Al tijdens de rit naar de speelzaal hing er elektriciteit in de lucht (bereid je maar eens voor als je door amper één zetel wordt gescheiden). Die spanning verdween niet toen beide spelers al snel iets op het bord kregen dat ze niet voorbereid hadden. Sarrau nam snel het heft in handen en domineerde. Het enige nadeel dat hij had, was een serieus tijdsnadeel. Hovhanisian’s klok toonde ongeveer een half uurtje extra. Maar tijd vliegt en dat mocht de Armeen aan den lijve ondervinden. Sarrau miste enkele uitstekende varianten (27…exf3! 28.Lxf3 Th3 29.Tg2 en nu Lf6! Nog erger was 32…Dh7! (stelling) waarop 33.Txd3 verplicht is (Ta7 helpt niet wegens Dh2+ en Th3)).

Een bloedstollende tijdnoodfase kondigde zich aan. Wiebelende benen, nerveus klokgetik en onverwachte tactische wendingen zorgden ervoor dat de vele toeschouwers zich geen seconde verveelden. Hovhanisian bood remise, Sarrau weigerde. Sarrau bood remise, Hovhanisian weigerde. Sarrau won een pion, Hovhanisian miste de winst met 42. Le6. Beide spelers waren er zich immers niet van bewust dat ze de 40ste zet al gehaald hadden!

Toen Sarrau’s vlag viel en de geplogendheden (zetten op een apart bord naspelen en dies meer) voorbij waren, keerde de rust weer. Sarrau besefte dat hij de goede stelling verprutst had en begon lang na te denken. Hovhanisian was op zijn beurt opgewekt dat hij de kromme situatie weer maar eens had omgebogen. Nu wenkte de winst en de leidersplaats. Traag maar zeker wist hij de zwarte koning in een benauwde positie te krijgen.

En dan begon het spel opnieuw: Hovhanisian zocht en zocht, maar vond geen matcombinatie. Uiteindelijk wenkte een tweede tijdnoodfase. De Armeen ging dan voor een allerlaatste kans, waarin enkel een fout van zijn tegenstander hem een gewonnen eindspel gaf. Met 69. Dc5 (zie stelling) kwam die fout er en met nog 1 minuut op de klok pakte Hovhanisian tòch het volle punt. Sarrau wandelde ontgoocheld weg, zonder één woord te zeggen. Een partij die lang zal blijven nazinderen.

Er was in deze zesde ronde één partij waarin geen leider speelde: Vandevoort-Draftian. Zoals gewoonlijk speelde Draftian zijn favoriete Stonewall en hij slaagde er zowaar opnieuw in om er een vol punt mee te scoren. Na een tactisch duel miste Vandevoort het dodelijke Pd3 (misschien was het eerder al slecht). Ontgoocheld gooide Vandevoort zijn blaadje op het bord. Het is momenteel niet het toernooi van de Luikenaar.

De uitslagen:
Hovhanisian-Sarrau 1-0
Van der Stricht-Dgebuadze 1/2
Hautot-Vandenbussche 0-1
Vandevoort-Draftian 0-1
Laurent-Alienkin 1/2

De stand na ronde 6:
1. Hovhanisian 4
2. Van der Stricht, Dgebuadze, Alienkin 3.5
3. Draftian, Hautot 3
4. Vandenbussche, Sarrau, Laurent 2.5
5. Vandevoort 2

Bolzoni 6/6

We vragen ons af of het al dikwijls gebeurd is: na 6 rondes het maximum van de punten hebben in de open reeks. Vermoedelijk niet, maar dit jaar heeft Bolzoni die straffe tour uitgehaald. Tegen Wim Barbier had hij amper een uurtje nodig om een vol stuk te winnen.

Daar komt nog eens bij dat Aleksander Alienkin zijn eerste volle punt uit zijn tas haalde, waardoor er maar liefst vijf (!) leiders zijn met nog vier rondes te gaan…

Dgebuadze speelt op veilig

Alexandre Dgebuadze kreeg al heel wat kritiek te slikken omdat hij tot twee keer toe een erg snelle remise speelde. Vandaag moest het dan eindelijk gebeuren voor de Belgische Georgiër. Met wit tegen co-leider Stéphane Hautot kon hij al het slechte van de eerdere rondes doen vergeten.

De GM toonde snel zijn ambities met het riskante loperoffer Ld5 (zie stelling). Beide spelers gebruikten enorm veel tijd om de complicaties van het offer te berekenen tot ze beiden nog maar een kleine 20 minuten op de klok hadden voor 26 zetten. Het sein voor Dgebuadze om remise aan te bieden, iets wat met veel plezier aanvaard werd door Hautot.

“Ik ben er natuurlijk blij mee. Ik denk dat zijn offer en zijn zet b4 goed waren. Ik vermoed dat hij daarna gewoon op zeker wilde spelen. Hij kon het risico wel aangaan, bijvoorbeeld met nog een stukoffer op e6, maar dat zag hij blijkbaar niet zitten,” legde Hautot zijn visie op de partij uit. Dgebuadze was het overigens niet eens met diens beoordeling, want hij toonde zich ontevreden over de zet b4. Wat er ook van zij, Dgebuadze ging de complicaties uit de weg en de puntendeling was een feit. Bovendien bestaat de kans dat de veelvoudige kampioen ook rekening hield met de stellingen op de andere borden.

Want de co-leiders waren geen potten aan het breken, integendeel. Mher Hovhanisian had tegen Vandenbussche en tegen alle verwachtingen in voor de Russische verdediging gekozen. Windeieren legde hem dat niet, want de Armeen kwam al snel in een benarde situatie terecht. Vdb kreeg twee vrijpionnen, maar dat was niet eens het grootste probleem. Met 55 seconden op de klok voor 11 zetten lag Hovhanisian op de kapblok, klaar om afgeslacht te worden (zie stelling).

Maar dan gebeurde er iets heel vreemds. Vdb liet zijn prooi allemaal snelle zetten doen, waardoor het tijdsprobleem van de Armeen plots van de baan was. Bovendien koos hij voor een toreneindspel waarin de winst een stuk moeilijker was.

De Gentenaar leek vastberaden, maar miste 46. Tb2 (zie stelling) en moest dan toch tot de conclusie komen dat het punt gaan vliegen was. Remise. “Ik heb dit echt wel verprutst,” kloeg Vdb na de partij. “Ik had nochtans mijn geheime wapen bovengehaald, want mijn vriendin is sinds vandaag hier. Achja, het is mijn toernooi niet dit jaar…” Hovhanisian was dan weer niet te spreken over zijn niveau. “Wat een domme openingskeuze. In die stellingen kan ik nooit winnen. En dan nog zo slecht spelen,” sakkerde hij op zichzelf. “Ik moet wel toegeven dat Thibaut heel sterk gespeeld heeft, tot het eindspel dan natuurlijk. Hij zal nog wel iets winnen.”

Toch hoeft Hovhanisian niet te klagen, want ook Geert Van der Stricht raakte niet verder dan remise. Tegen Vandevoort verloor hij na een dynamisch middenspel een pion. “Ik heb alles gedaan om te winnen, maar hij heeft heel goed gespeeld. Ik had kunnen winnen, maar ook kunnen verliezen. Op het einde was het volgens mij zeker remise. Die pion is verwaarloosbaar,” aldus VdS. Morgen speelt Van der Stricht met wit tegen Dgebuadze. Dat belooft in ieder geval een duel op het scherpst van de snee te worden.

Belangrijk wordt die partij sowieso. Want de situatie in de elitereeks is er niet simpeler op geworden. Aleksander Alienkin klopte in een technische partij Ashote Draftian en komt net als Hovhanisian, Van der Stricht, Hautot en Dgebuadze op +1 (3/5). Daardoor zijn er nu zowaar vijf leiders.

De snelste partij van de dag was die tussen Jelle Sarrau en Bruno Laurent. Sarrau kreeg 18 zetten voorbereiding op het bord tot hij zijn zetvolgorde verwisselde. In plaats van een substantieel voordeel (althans volgens Sarrau, de engines zijn er niet zo van overtuigd), volgde een herhaling van zetten. “Hoe lomp kan ik zijn. Ik had alles op mijn pc staan en was goed voorbereid. Dit soort kansen moet ik eigenlijk nemen,” vloekte de Limburger.

De uitslagen:
Dgebuadze-Hautot 1/2
Vandenbussche-Hovhanisian 1/2
Alienkin-Draftian 1-0
Sarrau-Laurent 1/2
Van der Stricht-Vandevoort 1/2

De stand na 5 rondes:
1. Hautot, Hovhanisian, Dgebuadze, Alienkin, Van der Stricht 3
2. Sarrau 2.5
3. Laurent, Draftian, Vandevoort 2
4. Vandenbussche 1.5

Barbier vloert Claesen

Voor toernooifavoriet Pieter Claesen lijkt de titel heel ver weg. Hij verloor in een slopend eindspel van Wim Barbier. Barbier profiteerde van de tijdnood van Claesen. 5/5 voor Barbier, een opvallende score. Toch is hij niet de enige met het maximum. Victor-Angel Bolzoni profiteerde van een fout pionoffer van Denayer om met een leuke eindcombinatie de partij uit te maken. Hiernaast geven we de lezer de kans zichzelf te verplaatsen in het lijf van de vriendelijke Bolzoni. Zwart aan zet wint. De twee leiders spelen morgen tegen elkaar.

In de Open Reeks liet topfavoriet Claesen vandaag zijn eerste halfje. Eric Denayer, Victor-Angel Bolzoni en Wim Barbier wonnen wel en leiden met het maximum…

Laurent boekt eerste zege

De clash tussen Hovhanisian en Dgebuadze werd op voorhand al beschouwd als een van de cruciale ontmoetingen van dit Belgische Kampioenschap. Bovendien had Hovhanisian wit en dat was de eerste keer, want in alle eerdere ontmoetingen op een BK viel Dgebuadze die eer te beurt. Helaas voor enkele speciaal afgereisde toeschouwers werd het duel een non-event. Na zes zetten bood Dgebuadze remise, iets wat Hovhanisian aanvaardde. Dgebuadze had zwart en mikt op de andere duels om het verschil te maken. Hovhanisian had al drie zenuwslopende partijen achter de rug en wilde na de 116 zetten én een beroepscommissie een dagje rust.

Gelukkig zorgden Hautot en Van der Stricht in het tweede topduel voor meer spektakel. Van der Stricht moest winnen na het debacle van gisteren en koos daarom voor een Najdorf. Al snel kwam er een razendscherpe stelling op het bord, waarin Hautot een kwaliteit won. “Ik moet eerlijk zijn: ik had me gewoon misteld,” gaf VdS na de partij toe. “Ik had hier Lxg2 geteld en de truc met Td8 mat gemist (zie stelling). Ik had geluk dat het idee met b3 in de stelling zat. Daardoor bleek ik toch nog steeds goede kansen te hebben.” De tijdnood die Hautot op dat moment had, maakte het er niet makkelijker op voor de Luikenaar. Van der Stricht won iets later de dame en de partij.

Hij kwam ook nog even kort terug op wat er gisteren gebeurde in zijn partij tegen Hovhanisian. “Dat was natuurlijk niet fijn, maar het doet enorm deugd dat ik vandaag gewonnen heb. Ik heb me goed herpakt. Ik had niet geteld op een vol punt met zwart tegen Hautot, die normaal altijd goed voorbereid is. Het kampioenschap is terug open.”

Pascal Vandevoort ging tegen Alienkin op zoek naar zijn eerste winstpunt en bijna slaagde de Luikenaar in zijn opzet. “Ik stond prima na de opening, maar vond geen directe winst. Hij verdedigde goed volgens mij, maar ik heb echt enkele stomme zetten gedaan,” reageerde een ontgoochelde Vandevoort na de partij, die uiteindelijk op remise eindigde. “Iedereen stond na het verlies van Hautot opnieuw samen. Dan moet ik echt wel gebruik maken van de kansen die ik krijg. Drie remises en een verliespartij is echt niet goed.”

Ashote Draftian pakte uit met een verrassende 1. e4 om Jelle Sarrau het vuur aan de schenen te leggen. Die had zich natuurlijk vooral voorbereid op 1. f4, maar moest nu switchen naar een gesloten Siciliaanse stelling, die ook enkele Franse trekjes vertoonde. Draftian leek in zijn sas tot Sarrau plots een pion offerde en de stelling blokkeerde. Remise was dan ook het logische resultaat. Het is de vierde opeenvolgende puntendeling voor Sarrau. “Tja, op zich kan het beter, maar ik heb ook al drie keer met zwart gespeeld, dus is dit allesbehalve slecht,” vond Sarrau. Draftian was dan weer ontgoocheld, want met een zege was hij langs leiders Hovhanisian, Degbuadze, Hautot en Van der Stricht gekomen.

Net als Draftian koos Thibaut Vandenbussche vandaag voor een voor hem ongewone opening. In plaats van zijn favoriete 1… g6 ging Vdb de Scandinavische uitdaging aan. Laurent leek niet meteen verrast en langs beide zijden werden pionnen genomen. De h-pion van Laurent was echter een stuk sneller. “Dat gaf me een klein voordeeltje. Toch was het niet zo simpel. Hij maakte geen echte blunders, dus moest ik stap voor stap proberen mij stelling te verbeteren en dat is uiteindelijk gelukt,” aldus Laurent. 1-0, de eerste zege voor de titelverdediger.

De uitslagen:
Hovhanisian-Dgebuadze 1/2
Draftian-Sarrau 1/2
Vandevoort-Alienkin 1/2
Hautot-Van der Stricht 0-1
Laurent-Vandenbussche 1-0

De stand:
1. Hautot, Hovhanisian, Dgebuadze, Van der Stricht 2.5
2. Draftian, Alienkin, Sarrau 2
3. Vandevoort, Laurent 1.5
4. Vandenbussche 1

In de open reeks wonnen Denayer, Bolzoni en Barbier hun partij, waardoor zij al zeker waren van de leiding (allen 4/4). Enkel Pieter Claesen kon daar nog bijkomen. Ondanks een voordeel in het middenspel, slaagde Claesen er niet in om het volle punt binnen te halen. Zo is de topfavoriet zijn eerste halfje kwijt.

De grootste verrassingen kwamen uit de open reeks. Lennart De Bock en Ward Van Eetvelde stuntten tegen Luc Henris en Tom Wiley…

Hovhanisian en Van der Stricht spelen tot beroepscommissie

“Bagage vertraagd, ananas in nood”, “Veelvraat Chestnut eet 68 hotdogs in 10 minuten”, “Man schiet pijl naar urinerende jongere”, “Olifanten eten nog meer hotdogs”. Deze prachtige krantenkoppen deden het beste vermoeden voor 6 juli. Jammer genoeg hielden de experten het vandaag relatief rustig… tot een onverwacht einde in Van der Stricht-Hovhanisian de boel op stelten zette.

Met de oude voetbalwijsheid “een match win je in de kleedkamer” in het achterhoofd trok Hovhanisian zijn beste hemd aan. “Vanaf vandaag wordt het serieus. Geen korte broeken en losse T-shirts meer. Geert zal nogal opkijken!” orakelde de Armeen. Toen Van der Stricht ook in net hemd en dito broek verscheen, was het duidelijk: dit kan wel eens een lange dag worden voor de twee.

Van der Stricht leek de touwtjes in handen te hebben, maar een kwaliteitsoffer op d4 bleek sterker dan verwacht. Plots was het Hovhanisian die de winstkansen had. Hij had drie pionnen en een loper tegen een toren. “Mher kan winnen, maar dan moet hij wel zijn pion op d5 houden,” was het advies van toeschouwer Dgebuadze. Toen net die pion even later van het bord vloog, werden de ambities van de goedgeklede Armeen meteen een stuk kleiner.

Wat dan volgde, is moeilijk in woorden te vatten. Hovhanisian bleef koppig proberen, maar leek geen vooruitgang te boeken. Net op het moment dat de remise in zicht leek, offerde de Armeen toch een van zijn pionnen en slaagde erin om te promoveren. Met dame en loper tegen koning was de stelling natuurlijk gewonnen, maar beide spelers hadden maar een tiental seconden. De stukken vlogen in het rond tot Van der Stricht een onreglementaire zet speelde. Hovhanisian zette de klok stil en eiste de twee minuten op. Scheidsrechter Luc Cornet stond erbij en gaf Hovhanisian de tijd.

Van der Stricht gaf dan op (weliswaar zonder het formulier te tekenen), maar stelde dat Hovhanisian met twee handen had gespeeld in de tijdnoodfase en diende klacht in bij de beroepscommissie (regel 4.1 voor de geïnteresseerden). Deze beroepscommissie besliste dat de claim aanvaardbaar was, maar niet correct. Regel 4.7 van het gloednieuwe FIDE-reglement stelt immers dat een speler zijn recht op een claim verliest als hij na het gebeurde een stuk bewust aanraakt. Aangezien Van der Stricht de koning had aangeraakt, werd dus in zijn nadeel beslist (zijn opmerking had op het moment zelf moeten gebeuren en dan zou de scheidsrechter een waarschuwing gegeven hebben). Een vervelend einde van een spannende partij.

Leider Hautot deed het rustig aan vandaag. Hij won een pionnetje, maar de compensatie voor Vandevoort was duidelijk. Toen er wat heen en weer geruild werd, was de remise slechts een kwestie van tijd. Een partij om niet te veel woorden aan vuil te maken.

Alexandre Dgebuadze speelde tot nog toe niet overtuigend en was vandaag uit op een goede prestatie tegen titelverdediger Bruno Laurent. Die koos voor het Siciliaans en had een verrassing in petto. Althans, dat dacht hij. “Ik heb die stelling een maand geleden al eens gespeeld,” counterde Dgebuadze. “Het was dus allesbehalve een verrassing voor mij. Meer zelfs, ik kende die stelling goed en kon geleidelijk aan de druk opvoeren.”

Dgebuadze had een perfect doelwit op e6 en toen hij één keer die pion won, zakte de rest als een pudding in elkaar. Laurent gaf relatief vroeg op, al kon Dgebuadze die keuze wel begrijpen. “Hij heeft zoveel zwaktes in die stelling. d5, g6 en zelfs b7 en het speelt allemaal heel makkelijk voor wit, met na Lc6 bijvoorbeeld Lf1-d3. Ik zit nog niet terug op koers maar de eerste stap is gezet. In dit deelnemersveld kan je echter moeilijk iets voorspellen, dus we zien wel.” Een droge, maar belangrijke zege voor Dgebuadze.

Jelle Sarrau vernam vandaag van de toernooiorganisatie dat hij aan 5.5/9 genoeg heeft voor een IM-norm. Winnen tegen Aleksander Alienkin was de moeilijke, maar duidelijke boodschap. In een gelijkopgaande Franse opening kon Sarrau misschien een miniem voordeeltje claimen, maar of er ook écht iets in de stelling heeft gezeten, is nog maar de vraag. “Ik denk dat Jelle één variant kon spelen die naar een gunstig toreneindspel leidt, maar zelfs dan is het bijzonder moeilijk om te winnen,” oordeelde Alienkin.

Beiden waren dus tevreden met de puntendeling, al was Sarrau kritisch. “Als ik echt een kans wil maken om die norm te scoren, moet ik dergelijke stellingen toch proberen te winnen. Maar ja, dat is simpeler gezegd dan gedaan.” Met Dgebuadze, Hovhanisian, Hautot en Van der Stricht nog op het programma zal 5.5/9 alvast een bijzonder moeilijke opgave zijn.

De spectaculairste partij van de dag kwam van Thibaut Vandenbussche. Vdb wilde zijn knappe zege uit het Vlaams Kampioenschap van een maand geleden nog eens overdoen en koos voor de botte bijl. Een wild offer op f7 gooide heel de stelling open. “Ik dacht dat ik gewonnen stond, maar ik heb me toch wel vergaloppeerd,” gaf de Gentenaar toe na de partij. Draftian maakte dankbaar gebruik van de eigen tacitische mogelijkheden die zijn stelling bood en met een erg leuk manoevre sloot hij de witte toren in. 0-1, een mooie wraak voor Draftian.

Uitslagen ronde 3:
Van der Stricht-Hovhanisian 0-1
Vandenbussche-Draftian 0-1
Hautot-Vandevoort 1/2
Sarrau-Alienkin 1/2
Dgebuadze-Laurent 1-0

Stand:
Hautot 2.5
Dgebuadze, Hovhanisian 2
Van der Stricht, Sarrau, Draftian, Alienkin 1.5
Vandenbussche, Vandevoort 1
Laurent 0.5

Verrassingen in Open Reeks

De derde ronde zorgde voor grote barsten in de open reeks. Pieter Claesen kon nog winnen, maar de andere favorieten hadden het bijzonder moeilijk. Luc Henris kwam een toren achter tegen Lennart De Bock. Ondanks een zenuwslopend einde, waarin De Bock wat last van zenuwen leek te hebben, zorgde hij toch voor de verdiende stunt.

Een misschien nog grotere verrassing was er op bord 4, waar Ward Van Eetvelde een knap eindspel speelde tegen Tom Wiley. “Geleidelijk aan kon ik mijn koning actief zetten en toen won ik,” vatte Van Eetvelde samen. Zo simpel kan het soms zijn.

In de andere partijen is het woordje marathon van toepassing. Zowel Vandevoort-Sarrau, Draftian-Dgebuadze en Laurent-Van der Stricht waren genietbare duels met enkele verrassende resultaten…

Hovhanisian-Hautot was dé affiche van de dag. Beide heren hadden hun eerste partij gewonnen. Hovhanisian begon pijlsnel. “Ik heb geen zin om te denken,” grapte hij. “Ik speel poker.” Hij vuurde zijn zetten zonder veel aarzeling af en een stabiel tijdsvoordeel leverde hem iets later ook een stabiel stellingsvoordeel op. Het bord ontplofte helemaal na het riskante Pe7. Hautot kreeg twee stukken, Hovhanisian een toren en de centrale d-pion.

“Ik denk dat ik heel de partij wat minder stond, maar toen vergiste hij zich,” vertelde Hautot achteraf. “Een vergissing is misschien zelfs verkeerd uitgedrukt, hij liet zich pardoes mat zetten.” Hovhanisian zei achteraf dat hij de mat zelfs ronduit gemist had, net als het cruciale Txb4. Misschien toch een gebrek aan wedstrijdritme? Zo eindigde de topper enigszins op een anti-climax, maar wel met een bijzonder belangrijk punt voor Hautot.

Eerder hadden Alienkin en Vandenbussche de punten al gedeeld, maar op de andere borden werd er keihard gevochten voor elke morzel.

Het begon bij Vandevoort-Sarrau. De Limburger kreeg zijn voorbereiding op het bord (in tegenstelling tot Vandevoort, die het Frans niet had verwacht) en duwde de stelling naar een klein voordeeltje, dat uiteindelijk leek te verwateren.

Sarrau ontwikkelde geen stukken en focuste zich uitsluitend op de damevleugel. “Dat was niet verstandig,” reageerde Sarrau, “maar ik denk dat ik geen tijd had. Het middenspel was erg gecompliceerd, we kregen het beiden niet uitgeteld. Zowel hij als ik hebben winstkansen gehad in dat middenspel.” Uiteindelijk won Sarrau een pionnetje en kon hij beginnen aan een lange melkerij, die niets opleverde. “Ik dacht dat ik winstkansen had, maar Pascal dacht dat het remise was en ik denk dat hij uiteindelijk gelijk had. Ik kwam een tempo tekort.” Remise.

Laurent-Van der Stricht was een gelijkopgaand duel, waarin Vds een miniem voordeeltje dacht te hebben. “Ik heb geprobeerd, maar ik kon het niet winnen. Maar het was ook wel heel dunnetjes,” aldus Vds. Op het einde van de partij herhaalden de spelers een tiental zetten de stelling tot de puntendeling uiteindelijk toch op de bordjes stond.

De langste partij was die tussen Draftian en Dgebuadze. Zoals verwacht speelde Draftian 1. f4 en Dgebuadze’s aangekondigde voorbereiding bleek een koningsindische opstelling te zijn. De enige GM van het toernooi leek een ruimtevoordeel te krijgen, maar het bleek ingewikkelder dan dat. De beoordelingen van beide spelers varieerden en uiteindelijk kon Draftian in een pittoreske eindstelling eeuwig schaak geven. Dgebuadze droop hoofdschuddend af met zijn tweede puntenverlies op rij.

Hautot is de enige met het maximum. Het toernooi belooft razendspannend te worden!

De uitslagen:

Vandevoort Pascal Sarrau Jelle 1/2-1/2
Alienkin Aleksander Vandenbussche Thibaut 1/2-1/2
Draftian Ashote Dgebuadze Alexandre 1/2-1/2
Laurent Bruno Van Der Stricht Geert 1/2-1/2
Hovhanisian Mher Hautot Stephane 0-1

De stand na 2 rondes:
Hautot 2
Van der Stricht 1.5
Hovhanisian, Sarrau, Vandenbussche, Alienkin, Dgebuadze 1
Draftian, Laurent, Vandevoort 0.5