Schaakfabriek.be » Jeugd

Het BJK 2012: “Er was geen volwaardige kandidatuur” vs. “Wij hebben nooit anders gewerkt en plots zou er een probleem zijn”

Jan Lagrain — Sat, 24 Dec 2011 10:14:07 +0000

De kogel is door de kerk: het Belgisch Jeugdkampioenschap 2012 wordt in Brugge georganiseerd door jeugdleider Marc Clevers.

De toewijzing van dit BJK verliep echter niet van een leien dakje. Het team van Jeugdschaak.be, dat al jaren instond voor de organisatie, kreeg naar eigen zeggen te laat de toewijzing van de Raad Van Bestuur voor een nieuwe organisatie en trok zich uiteindelijk terug, waardoor een alternatief gezocht (en niet gevonden) werd. De discussie in een notendop, uitgelegd door de betrokkenen zelf…

BJK in Brugge

De vorige jaren werd het BK Jeugd eerst in Oostende en daarna in Houffalize georganiseerd. Telkens door het team van Jeugdschaak.be, eerst onder leiding van Peter Van Praet en daarna Jan Vanhercke.

Over het BK Jeugd 2012 ontstond er echter veel onduidelijkheid. Even leek er zelfs überhaupt geen georganiseerd te zullen worden, maar die geruchten bleken uiteindelijk (gelukkig maar) onjuist. Het BK Jeugd 2012 vindt in Brugge plaats, van 8 tot en met 14 april. De organisatie is echter niet meer in handen van Jeugdschaak.be, maar wordt nu overgenomen door de jeugdleider Marc Clevers, die het toernooi letterlijk redde van zijn ondergang. In de inleidende brief van de infobrochure schreef hij het volgende: “Door een samenloop van omstandigheden, het hotel in Oostende dat nog niet klaar was, Houffalize dat uit de boot viel door enerzijds klachten van de Raad van Bestuur en anderzijds het te laat bestellen van het verblijf … heeft Brugge de organisatie op zicg genomen.” Clevers benadrukt in de infobrochure dat het gaat om een “noodoplossing” en een “zo minimaal mogelijke uitvoering van het BK jeugd” dat niet te vergelijken zal zijn met de vorige edities. “Het was dit of helemaal geen kampioenschap.”

Vanaf nu kan iedere deelnemer zich inschrijven via de site van de bond. Meer informatie volgt later.

Deze brief en dit verhaal riep heel wat vragen op bij schaakminnend België. Veel informatie over wat er nu precies aan de hand was, is er echter niet. Schaakfabriek vond de betrokkenen bereid om wat meer uitleg te geven over de discussie.

Dimitri Logie: “Er lagen in juli enkel gissingen op tafel.”

Dimitri Logie: "Er was geen volwaardige kandidatuur."

Volgens Dimitri Logie, als klassementsverantwoordelijke lid van de Raad Van Bestuur, is er nooit sprake geweest van een officiële kandidatuur. “Nooit is er een concreet voorstel gekomen voor een organisatie, buiten een mondeling en mogelijk per email via de toenmalige voorzitter schriftelijk dat Promotie Jeugdschaak Vlaanderen vzw de organisatie voor 3 opeenvolgende jaren wenste. De redenering in deze was dat er op die wijze makkelijker sponsors konden worden gevonden. Echter, concrete sponsors waren er toen niet. Ook werd ons meegedeeld dat Houffalize niet beschikbaar was, en datzelfde gold voor Oostende. Er werd dus aangegeven dat er in sé geen locatie voor handen was voor het komende jaar, en dat men die nog diende te zoeken”, legt hij uit.

“Er is in die bewuste raad van bestuur vervolgens beslist om een oproep te plaatsen op de website om eenieder een kans te geven alsnog met kandidaturen te komen, waaronder dus ook Jeugdschaak. Op die wijze konden we dan beslissen op basis van een volwaardige kandidatuur (of kandidaturen), waar we tenminste op voorhand de locatie van kenden. Ik snap dus niet goed dat her en der wordt beweerd dat Houffaize een optie was, want dat is ons geenzins als dusdanig gecommuniceerd. Vervolgens is er een roddel ontstaan dat bepaalde leden van de raad van bestuur spraken van ‘slechte organisatoren’, iets wat nooit is vermeld, waarna Jeugdschaak zijn kandidatuur introk.”

Jeugdschaak: “Gediscussieer heeft de organisatie belemmerd!”

“Onze benadering voor 2012 is niet anders geweest dan in andere jaren”, reageert Jan Vanhercke van Jeugdschaak.be. “Dat net nu bepaalde leden van de Raad van Bestuur afwijkende verwachtingen hebben, is zeer vreemd. Er is trouwens door het bestuur nooit een dossier opgesteld met elementen waarop wij dit jaar een antwoord moesten geven. Op welke grond wordt dit aanbod dan wel afgewezen? Op de bewuste vergadering in juli (tijdens het BK), was ik twee zalen verder actief als arbiter. Moeilijk was het toch niet om mij er dan even bij te vragen, als er dan toch zoveel vragen waren? Wie echt hoopt dergelijk project een slaagkans te geven, zou dat toch doen, niet?”

Jan Vanhercke: "Onze benadering voor het BJK is iedere keer hetzelfde geweest en nu plots is er een probleem."

“We zijn clubonafhankelijk en organiseren het toernooi voor de bond. In ruil willen we de garantie dat we meerdere jaren na elkaar kunnen instaan voor de organisatie, zodat we tijdig de accommodatie kunnen regelen, net als de sponsoring. Dat is een werk waar echt veel tijd inkruipt. Dit jaar wilden we opnieuw de garantie voor twee of drie jaar en daar werd plots over gediscussieerd in de Raad van Bestuur. Het klopt dat wij nog geen locatie hadden, maar dat is een schijnprobleem: wij zijn er altijd al in geslaagd een mooie locatie te vinden. Waarom zou dat nu anders zijn? en net daarom vind ik het zo vreemd dat men de toekenning van het BJK opnieuw heeft opengesteld, zeker omdat men geen alternatief had. Daardoor zijn cruciale maanden voor ons verloren gegaan met het gekende gevolg.”

Vanhercke gaf wel nog mee niet naar het verleden te willen kijken en wilt volgend jaar, als het mandaat gegeven wordt, de draad weer oppikken. “Als we de tijd krijgen om ons werk te doen, willen wij ons zeker opnieuw kandidaat stellen om het toernooi te organiseren.”

Jeugdschaak.be heeft de redenen om zich geen kandidaat te stellen online gepubliceerd in een open brief. Deze kan je hier lezen: http://www.jeugdschaak.be/articles/2011/12/20/bjk-2012

Woord van de redactie: wij danken de betrokkenen om meer uitleg te verschaffen bij het gebeurde om zo tenminste een basis aan informatie aan de buitenwereld en de betrokken schakers te voorzien. Wij benadrukken dat we de reacties op dit artikel streng gaan beoordelen. Het is niét de bedoeling om bij meningsverschillen interne discussies voort te zetten en uiteraard ook niet om persoonlijke aanvallen rond dit thema aan te kaarten.

BK Jeugd gaat door in Brugge

Jan Lagrain — Fri, 16 Dec 2011 14:26:18 +0000

Er was lange tijd veel onduidelijkheid over het Belgisch jeugdkampioenschap. Even leek er zelfs überhaupt geen georganiseerd te zullen worden, maar die geruchten bleken uiteindelijk (gelukkig maar) onjuist. Het BK Jeugd 2012 vindt in Brugge plaats, van 8 tot en met 14 april. De organisatie is echter niet meer in handen van Jeugdschaak.be, de groep die het BK Jeugd sedert enkele jaren organiseerde. De Brugse vervangorganisatie onder leiding van Marc Clevers, die het toernooi letterlijk redde van zijn ondergang, benadrukt in de infobrochure dat het gaat om een “noodoplossing” en een “zo minimaal mogelijke uitvoering van het BK jeugd” dat niet te vergelijken zal zijn met de vorige edities. “Het was dit of helemaal geen kampioenschap.”

Vanaf nu kan iedere deelnemer zich inschrijven via de site van de bond. Meer informatie volgt later.

“Belgen zijn dikwijls te bescheiden”

Jan Lagrain — Tue, 06 Dec 2011 19:26:10 +0000

Het prachtige MAS in Antwerpen heeft al veel aandacht getrokken in de Vlaamse cultuurwereld. Allerlei bekende Vlamingen en evenementen passeerden er de revue.

Anderhalve maand geleden was het echter de beurt aan enkele enthousiaste schakers, en wel schakers die er verzamelden voor een speciaal, nieuw initiatief: Go For Grandmaster. De naam hebt u waarschijnlijk al meer horen vallen, maar wat houdt dat project nu precies in? Tijd voor een interview, dachten we bij Schaakfabriek. Aan het woord: Walter Tonoli en Joël Schols…

In de jaren ’70 en ’80 werd in Engeland een opmerkelijk initiatief gehouden. Om een nieuwe topgrootmeester te krijgen, loofde men een grote som geld uit voor de allereerste jeugdspelers van een bepaalde leeftijd die de titel grootmeester achter zijn naam kon zetten (althans, dat was de bottom line van de actie, die wel wat dieper uitgedacht was dan we het hier voorstellen). Enkele jaren later verschenen niet toevallig enkele ijzersterke Britse grootmeesters aan het de schaaktop.

Toen Walter Tonoli – gepassioneerd schaker en ‘hoofd’ van de bekendste schaakfamilie van ons land, tevens CEO van The Belgian NV – en Joël Schols – een bevriende bedrijfsleider die vroeger erg actief was als jeugdspeler en zijn oude liefde ziet heropflakkeren, tevens CEO van Newtel – over het Britse concept lazen, brandde er een lichtje, dat week na week heviger begon te schijnen. Op zoek naar een neutraal project, los van schaakpolitiek en dergelijke, kwam “Go For Grandmaster” uit de koker. De baseline: een stevige geldprijs voor de eerste Belgische grootmeester die geboren is in de 21ste eeuw. Maar het is veel meer dan dat alleen, zo leren we als we aan tafel zitten met de oprichters, om terug te blikken op de lancering van het project.

Het Belgische Team op het openingsevenement

“De reacties van alle bezoekers, spelers, begeleiders, sympathisanten waren ronduit schitterend en hartverwarmend”, aldus Tonoli. “We danken de Antwerpse jeugddienst en de medewerkers van het MAS die ons deze unieke locatie op de 8ste verdieping ter beschikking hebben gesteld. Het MAS is publiek toegankelijk wat ons naar schatting 8.000 bezoekers heeft bezorgd. Dat zorgde voor een ongelooflijke sfeer en promotie voor het schaken. Mooi meegenomen, maar het hoofddoel van onze VZW is en blijft om het schaken via de jeugd in België op de wereldkaart te zetten. We leggen de lat hoog en zijn heel ambitieus.”
SF: De meeste mensen kennen de naam Go for Grandmaster zeker wel, maar kan je de doelstelling iets meer toelichten, zodat iedereen een goed beeld heeft van wat het project precies inhoudt?
“Wel, we zijn van mening dat we als Belgen dikwijls te bescheiden zijn. We bengelen achterop in de internationale schaakarena. En dat is zonde want onze jeugd is niet minder begaafd dan onze buurlanden. Het ontbreekt echter aan 2 zaken in het Belgische schaaklandschap om een prominente rol op het wereldtoneel te kunnen spelen: professionele structuur en voorbeeld rolmodel, zeg maar het Kim Clijsters-effect: een vedette die een aanzuigeffect creëert.”
SF: Hoe paste het lanceringsevenement in die doelstelling?
Er zijn verschillende invalshoeken. Eerst en vooral moet je financiële middelen verzamelen. Daarvoor spreken we de bedrijfswereld en overheden aan. Maar je moet iets in ruil kunnen bieden. Zo’n event biedt visibiliteit en mediabelangstelling. Vervolgens heb je de invalshoek van de jeugdspelers zelf: om het niveau te verhogen zijn vele zaken nodig, zoals opleiding, coaching en begeleiding, maar ook de mogelijkheid om tegen sterke leeftijdsgenoten uit te komen. Dat laatste hebben we geboden in een 4- landentoernooi. België eindigde overigens eervol 3de op een haartje na Engeland en met een overwinning tegen het oppermachtige Nederland. Dan heb je ook de simultaan met Anish Giri die een absolute publiekstrekker was. We vonden het een leuk idee om een zeventienjarige Grootmeester als voorbeeld voor onze jeugd te laten aantreden tegen 30 spelers.

Walter Tonoli, zelf een gepassioneerd schaker uit een van de bekendste schaakfamilies, geeft iets terug aan zijn favoriete hobby.

SF: Jullie project looft ook een grote geldprijs uit. Daarbij komen enkel de spelers geboren in de 21ste eeuw in aanmerking voor de financiële ondersteuning van de schaakcarrière. Waarom precies op die manier?
“‘Go for Grandmaster’ geeft inderdaad een grote financiële steun aan de eerste Belgische jeudspeler die Internationaal Grootmeester wordt. De beperking in de leeftijdscategorie heeft vooral te maken met het spaarpotje dat moet gecreëerd worden om het betaalbaar te maken. Tot hiertoe hebben wij twee het grootste deel van de kosten gedragen en staan met we samen voor 25.000 € borg. Het is de bedoeling om de bedrijfswereld te motiveren om dit maatschappelijk doel te ondersteunen en in de toekomst veel meer mogelijk te maken. Met de steun die we momenteel uit alle hoeken genieten, denken we er aan misschien vroeger dan verwacht andere leeftijdscategorieën ook te kunnen motiveren.”
SF: Waar gaat al dat geld naartoe?
Het is de intentie dat er minimum een derde naar het spaarpotje en minimum een derde naar ondersteuning van andere projecten en jeugdopleiding gaat. Een kleiner deel wordt gereserveerd voor de werkingskosten. Alle bestuursleden en medewerkers werken gratis en iedere euro gaat naar de jeugd.
SF: Is ‘Go for Grandmaster’ geen concurrentie voor andere jeugdschaakinitiatieven?
“Dat geloven we niet. ‘Go for Grandmaster’ is noch club noch federatiegebonden en stelt zich neutraal op. We steunen zelf ook andere initiatieven die bijdragen om het schaken bij de jeugd in België naar een hoger niveau te tillen. Clubopleidingen, Your next move, Jeugdschaak.be, Kasparov Chess Foundation, Inventichess en nog vele andere initiatieven in Vlaanderen, Wallonië en Duitstalig België dragen allemaal bij tot het promoten van het schaken en zijn complementair aan elkaar. We zijn met zijn allen op de goede weg. Het doet plezier te horen dat ze in Nederland zeggen dat België in 5 jaar tijd 15 jaar achterstand heeft opgehaald. Jammer genoeg hadden we 30 jaar achterstand op onze noorderburen, maar ze zijn verwittigd!”

SF: Is het ook de bedoeling van Go for Grandmaster om jeugdspelers individueel te steunen?
Het is de bedoeling om Belgische talenten in diverse leeftijdcategorieën te steunen, ongeacht bij welke club of federatie ze behoren, eerder dan individuen. Het individueel steunen van spelers laten we eerder aan de clubs over.
SF: Gaat Go For Grandmaster zelf ook schaaktrainingen organiseren?
Naast het steunen van bestaande initiatieven is het inderdaad zo dat ‘Go for Grandmaster’ het idee heeft om 1 of 2 maal per jaar een schaaktrainingsstage in te richten voor de grootste Belgische talenten. Deze plannen worden binnenkort bekend gemaakt.

De simultaan van Anish Giri was een van de hoogtepunten van de openingsdag.

SF: Onlangs verklaarde Jan Callewaert dat een initiatief als ‘Go for Grandmaster’ perfect zou passen in de Kasparov Chess Foundation (zie interview schaakfabriek.be). Wat vinden jullie van dat idee? En hoe zouden jullie je eigen bestaansrecht motiveren als je naar dergelijke grote, internationale initiatieven kijkt?
“We hebben inderdaad een gelijkaardige missie en visie. Wat Kasparov Chess Foundation op Europees niveau doet willen wij op een meer bescheiden Belgisch niveau realiseren. Alle beetjes helpen om hetzelfde doel te realiseren. Laat ons stellen dat we zeer complementair zijn aan elkaar en mekaars initiatieven waarderen.
SF: Ook op schaakfabriek.be reageerde een zoals altijd enthousiaste lezer als volgt op jullie lancering en ik citeer: “Volgens mij is ‘Go for Grandmaster’ een doodgeboren kind als je ziet dat we er vandaag niet eens in slagen om een team samen te stellen voor een Europees landen kampioenschap. Mij lijkt het interessant om in een project als ‘Go for Grandmaster’ dat soort evenementen te ondersteunen want het is de ideale manier om jeugd tegen sterkere spelers te laten oefenen”. Reactie?
“De activiteit in het MAS had dezelfde intentie: spelen tegen sterkere tegenstanders. Een landenteam op het Europees jeugdkampioenschap steunen behoort zeker tot de mogelijkheden. En we kunnen jullie verzekeren dat we springlevend zijn. Onze medewerkers zijn zeer enthousiast om in 2012 mooie projecten te realiseren.”

Het enthousiasme van Tonoli en Schols is opvallend. Terwijl wij het interview binnen internetnormen willen houden, vertellen de heren vol passie verder over hun project en hun visie. Alle informatie daarrond vind je op de website van Go For Grandmaster.

Vijf WK-Belgen spelen in Brazilië

Jan Lagrain — Thu, 24 Nov 2011 19:39:17 +0000

Sinds vorige vrijdag is in Brazilië het Wereldkampioenschap voor de jeugd aan de gang, met vijf landgenoten. Jasper en Louise Beukema, Rein en Iris Verstraeten en Arno Sterck verdedigen, na een hectische openingsdag, de eer van de driekleur. Ze worden begeleid door Mher Hovhanisian.

Na zes rondes is Rein Verstraeten de beste Belg. Hij speelt momenteel prima met 4/6 en klopte onderweg een stevige IM…

Zoektoch naar het juiste hotel

Net als ieder jaar zendt België zijn zonen en dochters uit naar mooie, verre oorden om deel te nemen (wat voor Belgen altijd belangrijker is dan winnen) aan een wereldkampioenschap voor de jeugd. Dit jaar is het prachtige Brazilië gastland. Vijf Belgen zijn sinds vrijdag met begeleiding ondergebracht in Caldas Novas, maar het toernooi begon eigenlijk al eerder. Samen met trainer Mher Hovhanisian volgde in de week voor het toernooi een “opwarmingsstage”, die de spelers vertrouwen en goesting moest geven om het toernooi aan te vatten.

Enkele positieve reacties van de vijf Belgjes beamen dat de stage in zijn opzet slaagde, alleen is het toernooi effectief beginnen voor een Belgische delegatie altijd net een iets grotere onderneming dan voor andere landen. Deze keer werd de nationale ploeg afgezet aan het verkeerde hotel en pas na een halsstarrig volhouden werden ze alsnog naar het juiste hotel gebracht. Daar kregen de Belgen te horen dat alles volgeboekt was. Een ingreep van Sandra Alenteyns, die het bewijs van de reservering via de iphone kon doorsturen.

Coach Mher Hovhanisian volgt zijn pupillen vanop een kleine afstand in het zonnige Brazilië.

Het toernooi zelf begon vooral voor Rein Verstraeten goed. Hij zorgde voor de stunt van de Belgische ploeg door IM Shiven, met 2405 het vijfde reekshoofd, te snel af te zijn. “Mijn beste partij ooit. Dit doet deugd. Dank u, Mher!” glunderde Verstraeten terwijl hij zijn coach in de armen viel. Een IM extra was er net iets te veel aan, maar toch doet Verstraeten het met 4/6 heel goed. Hij staat op een gedeelde 13de plaats.

De andere vier Belgen flirten met de helft van de punten. Arno Sterck scoort met 3,5/6 net boven de middengrens en valt op met agressief schaak. Sterck mikt op de helft van de punten en wisselt stevige winstpartijen en nederlagen tegen hogere elo’s af. Een salonremise in ronde 6 brak dat stramien. Jasper Beukema en Iris Verstraeten klokken af op 3/6. Louise Beukema moet zich tevreden stellen met 2 punten.

De reacties van de delegatie zelf zijn overwegend positief, met – net als het afgelopen JeugdEK – de opmerking dat één trainer voor vijf spelers zwaar wordt, naarmate het toernooi vordert. Desalniettemin blijken de ervaringen met Hovhanisian positief.

Alle informatie vind je op de Blog van de Belgische Delegatie.

David Roos wint spannende afvalrace in Zottegem

Jan Lagrain — Tue, 15 Nov 2011 18:03:12 +0000

De stunts van Roel Hamblok en Arno Bomans werden dit weekend voorafgegaan door een andere, kleinere stunt in het Oostvlaamse Zottegem. Daar wonnen niet favorieten Glen De Schampheleire, Adrian Roos of Wouter Ghyselen, maar wel David Roos.

Roos won na een heuse afvalrace en een zowel prachtige als bizarre zege. David legt zelf uit hoe hij een mooie matcombinatie won met een onreglementaire zet…

Mat met rokade?

In Zottegem werd op 11 november de negende editie van hun jeugdtoernooi gespeeld.

Door het samenvallen van verschillende toernooien was het deelnemers aantal toch vrij aardig met 129 mannen (en vrouwen). De open reeks was de boeiendste: grote (Zottegemse) namen als Glen De Schampheleire, Adrian Roos, Wouter Ghyselen en Yasseen De Herdt waren elofavoriet en moesten onder andere rekening houden met de concurrentie van Gertjan Verhaeren, Patrick Moens en David Roos.

Het toernooi begon meteen met enkele verrassingen toen Kurt Vanhauwaert in ronde 1 wist te winnen van Gertjan Verhaeren. Ruben Smekens zorgde voor een tweede stuntje door Yasseen De Herdt te kloppen. De favorieten Adrian en Glen lieten hun eerste halfjes al een ronde later, respectievelijk tegen Dorian Van den Heede en Bart Audenaert.

David Roos won hier met zwart met het pittoreske ...Lc6+ Kxc8 en dan O-O!!, gevolgd door Kc7 en La5 mat. Achteraf bleek echter dat de rokade een onreglementaire zet was.

In die ronde begon David Roos aan zijn opmars op een vrij spectaculaire manier. “In deze stelling zag ik om Lc6! Kxc8 0-0! Kc7 La5# te spelen. Het zag er allemaal wel indrukwekkend uit, maar bij het naspelen van de partij viel plots op dat er in de opening Txh5 en Th8 gespeeld was”, lachte Roos. “We hadden het allebei helemaal niet door tijdens de partij zelf. Een vol punt, op dubieuze wijze, maar wel een leuk matbeeld”, aldus Roos.

Diezelfde Roos amuseerde zich duidelijk. Hij vat de eindfase van het toernooi enthousiast samen: “In ronde 4 werden er nog wat klappen uitgedeeld door bijvoorbeeld Adrian Roos. Deze won in een uiterste boeiende partij van Glen waardoor die achtervolgen aangewezen was. Intussen was Dorian Van Den Heede, die duidelijk een sterke groei meemaakt, bij de top aan het raken met winst tegen Gertjan! Na deze ronde waren er nog vier leiders: David, Adrian, Wouter en Dorian. Na ronde 5 werden er dat plots 5 toen er bij de leiders onderling remise werd besloten (David vs Adrian en Dorian vs Wouter). Yasseen kwam er toen ook nog bij. Ronde 6 werd dan NOG leuker toen er terug enkel maar remise vielen op de 1e 3 borden. Toen kwam Glen er nog eens bij, 6 leiders en dat op 1 ronde voor het einde. Spannend!”

De confrontaties Glen-Dorian, Wouter-Yasseen, Gertjan-Adrian en David-Niels Ongena moesten uiteindelijk de schifting doorvoeren. David Roos had de beste papieren. Adrian kwam al snel op een remise uit tegen Gertjan, net zoals Wouter-Yasseen. Dan bleven er nog 3 over. David won zijn partij waardoor het afwachten was op topseed Glen en Dorian. Hun partij duurde tot de allerlaatste seconde en een remise was een feit!

David werd zo alleen eerste in de open reeks. De winnaars in de andere reeks waren Matthias Lootens, Mardoek Thienpondt, Rupert Hoop, Dries Van Malder en Deniz Patrick.

Alle informatie op:

- Site Caballos Zottegem
- Foto’s

Go For Grandmaster zondag officieel gelanceerd

David Roos — Tue, 01 Nov 2011 10:06:21 +0000

De voorbije weken heeft de aandachtige Schaakfabrieklezer via reclameberichten kennis gemaakt met Go For Grandmaster. Zondag is dit initiatief in het prachtige MAS in Antwerpen officieel gelanceerd met een interland en een simultaan met Anish Giri.

Het was een groot succes, met als winnaars Nederland én Tom Furstenberg, die zijn simultaanpartij tegen Giri wist te winnen. Een kort verslag met véél foto’s…

Go For Grandmaster van start

Uw dienaar zit tijdelijk (godzijdank tijdelijk) in het koude Finland, maar David Roos was zo vriendelijk om de honneurs waar te nemen:

“Het 4-landentornooi werd gewonnen door Nederlandse ploeg die 5 matchpunten wisten te behalen uit 6 ontmoetingen, enkel in de laatste ronde werd een match verloren van het Belgische team. Tweede werd Engeland met 4 matchpunten. België eindigde op een derde plaats met 3 matchpunten en laatste werd de Duitse ploeg die geen enkele match kon winnen met 0 punten.

De beste individuele scores per bord, beloond met een geldprijs van 50€, waren voor:

Lars Vereggen (NL)
Lars Swijsen (B)
Nathan De Strycker (B)
Tycho Dijkhuis (NL)
Joseph McPhillips (UK)
Barnaby Graff (UK)
Robby Kevlishvili (NL)
Catheleijne Sanders (NL)
Ankit Makjl (NL)
Vadim Jamar (B)

Anish Giri behaalde in de simultaanvoorstelling net niet de perfecte score, 29 overwinningen en één nederlaag tegen Tom Furstenberg.”

Een bijzonder uitgebreide fotoreportage kan u vinden op http://www.flickr.com/photos/29166071@N05/sets/72157627894208421/.

Bezoek ook de officiële site.

In het hoofd van een wereldkampioen

Jan Lagrain — Wed, 12 Oct 2011 17:18:04 +0000

‘Intimiderend’, ‘als een bulldozer die over je heen rijdt’, ‘een pletwals’, ‘erger dan een zwaar politiek debat’. De ervaringen van deelnemers aan een simultaan met Garry Kasparov spreken boekdelen. Wat een van de leukste momenten uit het leven van een schaakliefhebber was, ging gepaard met stress, zenuwen en afzien.

“Dat zal wel”, dacht uw dienaar toen hij de verzamelde reacties van de vorige jaren aanschouwde. Tot de telefoon ging: “Waarom speel je dit jaar niet eens zélf mee? Een verslag vanop de eerste rij.” Dat moesten ze geen twee keer vragen. Spelen tegen Garry Kasparov, een persoonlijke observatie van een hyperprofessioneel, psychologisch doordacht schaakbeest…

“Ik zoek altijd naar de beste zet, hoeveel tijd me dat ook kost”

Ik kan me niet meer exact herinneren wat het eerste was wat ik dacht toen ik wist dat ik een plaats kreeg achter een van de felbegeerde 30 borden in de Alfacamstudio’s in Lint. Ik weet wél nog dat ik me meteen afvroeg welke opening ik zou spelen. “De hippopotamus”, schoot door mijn hoofd. Hoewel, zou ik mijn enige kans ooit om tegen Kasparov te spelen verpesten met de Hippo??? Neen, natuurlijk niet. Terug bij mijn volle verstand gekomen besefte ik dat een strategie kiezen belangrijk was. Maar welke? Zou ik – arrogant als ik ben – gaan voor de zege? Of zou ik – mijn onzekere kantje – proberen als laatste over te blijven, ervan uitgaande dat ik toch zou verliezen? Immers, heeft Kasparov niet al zijn partijen in vijf jaar tijd gewonnen? Jawel, maar had hij ook geen moeilijke momenten, zoals tegen Ronny Baekelant of Chris Lanckriet enkele jaren geleden? En het psychologische? Hoe reageren op de pletwals die Kasparov schijnt te zijn? Hem in de ogen kijken? Een blinddoek omdoen om te tonen dat ik geen schrik had? Strak naar mijn bord staren? Veel te veel vragen en geen antwoorden.

Kasparov in zijn typische, allesinnemende houding.

Uiteindelijk besloot ik gewoon te gaan zitten en te genieten, van de eerste tot de laatste seconde. Ontspannen, relaxen, chillen en zetjes doen. Een potje schaken dus, zo simpel is dat. Tot de grootheid zelf aan je bord verschijnt, en dan nog voorbereid. Net voor de start van de simultaan checkte hij nog even bij organisatrice Inge Geerdens wie die journalist met 2000 elo was. Niet dat Kasparov schrik had, maar hij is geen kerstman, zoals hij een dagje eerder liet weten aan Michiel Devlieger in De Laatste Show. Eender welk risico, hoe miniem ook, smoort hij in de kiem. Alles om zeker niets te moeten laten liggen: hyperprofessioneel. Bij zijn eerste doortocht maakte hij meteen duidelijk waarvoor hij gekomen is. Subtiel raakte hij elk stuk aan voor hij begon, zacht tikkend op zijn pionnen om dan recht en strak in je ogen te kijken met een blik die weinig aan duidelijkheid inboet: “Ik ben hier om 30/30 te halen en jij bent een van mijn slachtoffers!” Ik kreeg 1.d4 tegen.

In eerste instantie op mijn gemak en weinig onder de indruk speelde ik rustig enkele theoretische zetten uit de Slavische opening, een solide baken en vooral bedoeld om niet als eerste van het bord te vliegen. Dat lukte uiteraard, want de vrouw naast mij – een parisienne en daar houden wij wel van – verloor in haar eerste tien zetten al drie stukken. En ze zal heus niet de enige geweest zijn. Ik probeerde me in te beelden dat ik een ‘gewone’ partij aan het spelen was en dat lukte wonderwel. Naarmate mijn buren als vliegen vielen, bouwde ik rustig en zelfs vrij logisch mijn stelling op. Kasparov stopte, keek me aan, ging achteruit, kwam terug vooruit, keek me opnieuw aan, zuchtte eens diep, schudde met zijn hoofd, tuitte zijn lippen en bewoog zijn wangen, zoals een vis die ademt.

Twaalf minuten lang bleef hij voor mijn bord staan, uitzonderlijk lang voor een simultaan, waardoor ik me behalve trots ook enigszins ongemakkelijk begon te voelen. Waarom dacht hij zo lang? “He is suffering”, riep Nigel Short zo luid dat je het tot in de speelzaal kon horen. “Ik wilde de beste zet vinden, of toch de moeilijkste, want anders kwam ik misschien in een te gemakkelijke remisestelling terecht”, zei Kasparov achteraf zelf en dat zal zeker dichter bij de waarheid liggen dan het voor mij zo mooi klinkende “He is suffering”. Kasparov wist dat ik van de 30 deelnemers de hoogste rating had en wilde simpelweg niets aan het toeval overlaten. Niets afzien. Mijn minutenlange gestaar in zijn ogen had geen effect. Je hebt het of je hebt het niet…

Desalniettemin begon ik me steeds beter te voelen en koos ik ervoor een iets minder eindspel in te gaan, wetende dat er nog maar zes spelers over waren, die bovendien allemaal zwaar materieel verlies hadden geleden. Het doel was nu duidelijk: “Als laatste overblijven.” Maar net op dat moment kwam de meester tacticus in Kasparov naar boven. Waar hij rustig was begonnen, stormde hij plots naar mijn bord, razendsnel. Hij rook mijn twijfel, speelde al zijn andere partijen a tempo en gunde me geen seconde bedenktijd. En jawel, zet per zet verslechterde mijn stelling tot ik uiteindelijk compleet zettenloos was. “You were fucked”, vatte Nigel Short het op de receptie achteraf droog samen. Net toen ik dacht dat ik in de partij zat, wat objectief bekeken ook zo was, kwam de pletwals waar al mijn voorgangers het over hadden, naar boven. Ik rekende niet meer helder en zonder het te beseffen kwam ook bij mij de stress naar boven.

Een hoogtepunt van de avond, analyseren met Kasparov, foto@Johan Christiaen

Uiteindelijk bleven twee mensen over: Marc Dillen en ik. Een van ons twee zou als laatste blijven zitten. Ikzelf wilde opgeven, ik kon immers geen zet meer doen en zou een eerste pion verliezen. Maar toen ik zag dat Dillen simpelweg een dame achterstond, besloot ik toch nog even te blijven hangen. Kasparov deelde mijn mening en bleef bij Dillens bord staan. “Het is tijd om op te geven”, zei zijn blik, wat iets later ook gebeurde, zodat ik zelf ook een einde aan mijn lijden kon maken, om dan het mooiste moment mee te maken: een postmortem van enkele minuten met de meester zelf.

Het is nog niet duidelijk of Kasparov volgend jaar opnieuw zal terugkeren naar ons land, maar als het zover is, kan ik iedere jeugdspeler aanraden te gaan voor een plaats aan die tafel. Het enige wat je dan moet doen, is inbeelden dat je Anatoly Karpov bent en dat je speelt om de wereldtitel. Kijk Kasparov aan en voel hoe Karpov zich ooit gevoeld moet hebben. Het is een wereld van verschil!

Donderdag om 18u kan je op Exqi kijken naar een uitgebreid verslag van het evenement, met beelden, interviews en veel meer.

Kleppers domineren schanstoernooi in Hechtel

Jan Lagrain — Sat, 08 Oct 2011 09:52:41 +0000

Ieder jaar is het schanstoernooi een Hechel een Limburgs schaakhoogtepunt. Behalve de gezamenlijke finale van de LIC is er geen enkel moment in het jaar waarop zoveel schakers samen hun sport beoefenen in de meest gezellige provincie van het land.

Toch was de editie van dit jaar enigszins minder succesvol dan de vorige. Van 270 deelnemers naar 169 en vooral de open reeks zag een daling van het aantal deelnemers: slechts 47. Maar onder die 47 wél een pàk klasse. Wie anders dan Daniel Fridman won…

Fridman houdt andere 2500′ers af

De meest gezellige provincie van het land? Dat is uiteraard voor interpretatie vatbaar, maar de Limburgse schakers doen er alles aan om dat beeld over te dragen op het schanstoernooi: goedkope drank, hotdogs, frietjes, een grote hal voor de ouders en begeleiders … Aan de formule van het schanstoernooi is de laatste jaren weinig tot niets veranderd. Logisch ook, want de afgelopen jaren was het toernooi telkens goed voor ongeveer 250 schakers. Soms meer, soms minder.

De editie van dit jaar sprong daardoor een beetje in het oog. 169 deelnemers is uiteraard een cijfer waar veel andere toernooien nog steeds jaloers op zouden zijn, maar het is een opmerkelijke daling in vergelijking met de vorige jaren. De redenen zijn uiteenlopend: minder reclame, het prachtige weer of simpelweg toeval. Een ander opmerkelijk gegeven: de open reeks telde maar 47 spelers, met een bijzondere samenstelling. Er was een fenomenale bovengrens met kleppers als Fridman, Gurevich, Dgebuadze, Levin, Orlov, Popovich, Cekro, Haub, Klimovic, Sarrau en dan – om het nu veel te oneerbiedig uit te drukken – de rest.

Rein Verstraeten speelde goed mee met de top van het toernooi.

Het toernooi werd in ieder geval gedomineerd door de favorieten. Enkel Jelle Sarrau stak bij momenten het hoofd aan het venster en ook Rein Verstraeten zorgde voor een verrassing door IM Haub te kloppen. Maar voor het overige: Fridman, Gurevich, Levin en Dgebuadze deelden de lakens uit. Popovich en Cekro zakten wat weg na een aarzelend begin, maar kwamen opnieuw boven water op het einde van het toernooi. De laatste ronde was immers een strijd om de titel tussen Fridman, Levin en Degbuadze. Die laatste twee remiseerden snel, waardoor Fridman met wit de klus mocht klaren tegen diezelfde Cekro. Het verloop van die partij was eigenaardig. Cekro leek het prima te doen en het eindspel (twee stukken en vier koningspionnen tegen twee stukken en vier koningspionnen) leek potremise, tot de Luikenaar plots een stuk weggaf. 1-0, toernooizege voor Fridman.

De top 10 in de open reeks:

1. Fridman 6/7
2-6. Dgebuadze, Levin, Gurevich, Orlov 5,5
7-8. Haub, Verstraeten 5
9-10… Popovic, Sarrau, Cekro … 4,5

De jeugdreeksen werden gewonnen door Lars Swijsen, Lotte Demey, Eric Deconinck, Nathaniel Faybish en Laurent Huynh. Meer informatie vind je op de site van de Schaakliga Limburg.

Belgische delegatie sluit EK af met gemengde gevoelens

Jan Lagrain — Sun, 02 Oct 2011 11:55:23 +0000

Nicola Capone werd knap tiende. De andere dertien Belgen kampeerden net onder of boven de middenmoot, voor enkele een prima resultaat, voor anderen lichtjes teleurstellend. Het Europees Jeugdkampioenschap is, prestatiegewijs, een toernooi geweest, waarin weinig Belgen uitblonken, maar waarin iedereen wel een ervaring rijker is, wat traditioneel de voornaamste reden is voor landgenoten om aan dergelijke toernooien mee te doen.

De deelname van de Belgische delegatie verliep echter niet zonder problemen. Begeleider Roel Hamblok kaartte er al enkele aan in een eerder verslag. In een eindverslag uit de familie van Lennert Lenaerts zijn ongenoegen over de bondsorganisatie. Vooral het begeleidingsvraagstuk krijgt veel aandacht…

Capone beste Belg

Een Europees Jeugdkampioenschap is voor Belgen een toernooi waarin de ervaring een cruciale rol speelt en in mindere mate het resultaat. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat enkel Nicola Capone in zijn reeks een kans maakte om te spelen voor meer dan dat: een top 10-plaats was – als achtste seed – zeker geen onrealistisch doel. Ondanks een moeilijk begin met 2/4 herpakte Capone zich in stijl: hij scoorde een indrukwekkende 4,5/5 in de laatste rondes en klokte daarmee af op een knappe tiende plaats.

In de andere reeksen eindigden de Belgen net boven of onder de middenmoot. Elogewijs presteerden Lennert Lenaerts, Lars Swijsen, Thibault Real en Natascha Mabille boven de verwachtingen: hun eindrangschikking is beter dan hun plaatsing bij het begin van het toernooi. De andere Belgen bleven wat dat betreft net onder de verwachtingen, al is dit criterium natuurlijk maar één van de vele mogelijke die gebruikt kunnen worden om te bepalen of iemand een goed toernooi heeft gespeeld of niet. Zeker in jeugdtoernooien moet dit dus absoluut genuanceerd worden. Bij deze geven we dan ook even droogjes de scores mee van onze landgenoten:

De score van de Belgen

Veel spelers, vooral degene die met Luc Winants mochten werken (zie verder), reageerden wel erg positief op de ervaring. “Ik heb in dit toernooi werkelijk ongelooflijk veel bijgeleerd”, zegt Lars Swijsen. “GM Winants kent zo ongelooflijk veel structuren en stellingen. Iedere dag analyseerde hij een uur en hielp hij met de voorbereiding. Een geweldige ervaring!”

“Het laatste woord is hierover nog niet gezegd”

Maar net dat aspect, de begeleiding, kwam in alle verslagen die onze redactie binnenkreeg achteraf, uitvoerig aan bod. In een vorig verslag van Roel Hamblok, die als begeleider meereisde naar Bulgarije, kon u al lezen dat de Belgische delegatie in mineur was vertrokken naar Bulgarije, toen aan de luchthaven bleek dat begeleider Dimitri Logie zijn paspoort niet langer geldig was. Enkele spelers zaten daardoor zonder begeleider, waaronder Nicola Capone. Diens vader reageerde daarop ontgoocheld: “Nicola speelt in dergelijk toernooi mee om bij te leren. Dat gaat nog steeds het beste met een begeleider, die hem op zijn fouten kan wijzen. Dat hij dat nu niet had, is heel jammer.” In een email aan onze redactie zette de familie van speler Lennert Lenaerts het aanstellen van begeleiders nog eens extra in de verf.

Enkele families bundelden zelf hun krachten en stelden Luc Winants aan als trainer, onder andere voor deze Lennert Lenaerts.

“Er waren te weinig begeleiders mee voor de spelers. Oorspronkelijk wilde ze met twee begeleiders 13 spelers helpen, wat veel te weinig is. Ondertussen hebben de meeste ouders een alternatief uitgewerkt en samen, al dan niet met de nodige geldschieters, de krachten en gelden gebundeld en een alternatief uitgewerkt: zo is er Luc Winants voor Lennert, Thibault, Francois en Lars, Christian Braun voor Yannick en Natacha, Adriaan voor Quinten. Nathaniel wordt begeleid door zijn vader. Ik vind het echter schrijnend dat bijvoorbeeld Nicola Capone, als een van de favorieten, zonder begeleider naar Bulgarije werd gestuurd”, vertelt Carine Lenaerts, de moeder van Lennert. “De jeugdspelers die o.a. hun plaats verdiend hebben op het BK, zijn het slachtoffer van amateurisme en favoritisme van anderen. Wat een figuur slaat de Belgische bond alweer!”

Daarnaast hekelt Lenaerts ook de organisatie, communicatie en informatie binnen de Belgische delegatie zelf. “Er zijn tal van voorbeelden waar de delegatieleiding in mijn ogen bepaalde spelers heeft benadeeld of waar voor hoogst bedenkelijke oplossingen zijn gekozen. De organisatie van deze internationale uitzending met begeleiding en coaching en afvaardiging ter plaatse en meerbepaald de communicatie en professionaliteit hiervan zal de eerstvolgende dagen gespreks -of emailonderwerp zijn”, besluit ze.

Bernadette Tercken, die delegatieleider was tijdens het toernooi, reageert: “De persoon in kwestie heeft zich heel het toernooi afgezonderd. Het is altijd makkelijk achteraf na te trappen in plaats van mee problemen aan te pakken als ze zich voordoen ter plaatse. Ze heeft zeker een punt wat de organisatie van de begeleiding betreft. Daar hebben wij echter allemaal een oplossing voor proberen te vinden. Zij heeft daar zelfs nooit vragen over gesteld. Het probleem dat zich uiteindelijk voordeed, was trouwens een persoonlijke fout van Dimitri Logie, die zijn identiteitskaart niet tijdig hernieuwd had. Zoiets afschuiven op de organisatie is fout. Dat heeft er niets mee te maken.”

Over een matige organisatie en gemiste kansen: het EK Jeugd in Bulgarije

Jan Lagrain — Sun, 18 Sep 2011 21:37:54 +0000

“Velen stonden 10 september te popelen om op het vliegtuig te stappen richting Bulgarije, maar onfortuinlijk genoeg is niet iedereen aangekomen… In het volgende stuk leest u het verhaal van ons avontuur tot nu toe: actie, vreugde, drama, verdriet… Kortom, alle elementen voor enkele minuten aan bijzondere meerwaarde voor uw dag!”

Roel Hamblok is als begeleider mee naar het EK in Bulgarije. Bij deze stuurt hij ons een eerste, persoonlijke verslag van het reilen en zeilen van onze delegatie…

Begeleider zonder paspoort blijft thuis

10 september, zaterdagavond om 18.00.De ouders en hun kinderen staan met gemengde gevoelens bij de incheckbalie. Enkelen kijken uit naar het vertrek naar Bulgarije, al hopende op een mooie vakantie. Anderen moeten voor bijna 2 weken afscheid nemen van hun kind, voor sommigen hartverscheurend, voor anderen een opluchting. Maar dan slaat het noodlot toe: begeleider Dimitri Logie zijn identiteitskaart is vervallen, en hij kan het vliegtuig niet op. Na enkele speculaties zit er niks anders op dan maar te vertrekken. Na een reis van toch een goede 6u en nog een busreis, komen we tegen half 4 in de ochtend aan bij ons hotel. Tot overmaat van ramp zijn onze kamers blijkbaar pas vanaf 2u ’s middags beschikbaar! Na wat telefoontjes hier en daar kregen we tegen half 5 toch onze kamers. Dat beloofde voor de eerste speeldag…

6 rondes zijn nu gepasseerd. Het kostte bloed, zweet en tranen, maar toch 5 van de 14 Belgische spelers hebben de helft. Dat zijn: Natascha Mabille , Nicola Capone, Maarten De Vleeschauwer, Thibault Real en Francois Godart. Beste Belg van het moment is Nicola Capone met 4/6, al zal hij dit naargelang zijn elo niet echt als een goed resultaat beschouwen.

Ben Tuerlinckx had wat last van nachtlawaai

Naar slechte gewoonte zijn er natuurlijk al ontelbaar veel punten verloren die normaal gewonnen moesten worden. Zo was er iemand die op zet 12 een volle kwaliteit won, maar toch nog verloor. Anderen staan dan pionnen voor en laten zich trucen. Gevolg, een teleurgesteld gezicht, soms zelfs met tranen in de ogen. Gelukkig hebben we onze bezorgde ouders die iedereen opvangen, of het nu hun kinderen zijn of diegenen die zonder ouders hier zijn. Bij deze een dankjewel!
Dan even over de omstandigheden: het hotel valt over het algemeen goed mee. De kamers zijn comfortabel, er is zelfs overal airco voorzien. Er speelt echter wel nog heel laat muziek, en nachtlawaai op de gangen wordt allesbehalve gerespecteerd. Vooral Ben Tuerlinckx had hier last van, en heeft zelfs van kamer moeten ruilen om wat aan slaap te komen. Mogelijk een verklaring voor zijn ondermaatse prestatie op het moment (1.5/6).

Het onderwerp waar altijd de meeste klachten over zijn: het eten. Dit is niet van slechte kwaliteit, en ik durf zelfs zeggen dat het ontbijt goed in orde is. Maar over het algemeen is het meestal nogal aan de lauwe kant, en veel afwisseling is er niet echt. De kwaliteit mag toch omhoog, dat werd wel duidelijk toen Nele 2 dagen geleden ziek werd door iets verkeerd te eten. Ondertussen is ze gelukkig wel weer in orde.

Verslaggever Roel Hamblok geeft pijnpunten aan bij de organisatie van het toernooi.

En dan iets waar toch enige vorm van kritiek voor vereist is: de organisatie. De meeste spelers spelen in een sporthal, dicht op elkaar, met weinig verluchting. De sanitaire voorzieningen laten ook te wensen over, zo heb ik toch gehoord. Want niemand mag na 10 minuten binnen, zelfs de coaches niet, alleen de delegatieleider, en dat pas na anderhalf uur.
Verder is er een gebrek dat – in mijn ogen toch – ongehoord is, en iets dat ik nog nooit heb meegemaakt: een gebrek aan analysezaal. Er is wel een grote, aparte speelzaal voor de meisjes van de -16 en -18, alsook de 6 topborden, maar een extra zaal voorzien voor analyse is niet mogelijk. Zo antwoordde de hoofdorganisator mij in ietwat gebrekkig Engels: ‘like you see, it’s very difficult’. Gevolg: elke namiddag in de bar zitten, inclusief laptop en schaakbord, van 15.00 tot 19.30.

Verder nog enkele pluspunten: er is een mooi buitenzwembad, een strand op korte wandelafstand (al is hier blijkbaar wel een kwallenplaag!) doenbaar en goedkoop internet, en een gezellige avondsfeer aan de bar, waar ik me momenteel bevind. Zelfs een aantal activiteiten waar je – of je het wil of niet – altijd wel bij betrokken wordt. Zo hebben Sander en ik de bingo nét niet gewonnen. Misschien proberen we morgen nog wel eens, en is het lot ons beter gezind.