Arno Bomans wordt daardoor de enige winnaar van het toernooi…

Opmerkelijke beslissing van organisatie Leuven

Aanleiding voor de beslissing waren de discussies die na de laatste ronde van het toernooi ontstonden en die een vervolg kregen in een artikel op deze website. Stefan Colijn had daarin toegegeven dat hij met Roel Hamblok een afspraak had gemaakt over de verdeling van het prijzengeld (maar geen afspraak over de uitslag zelf). Lees het artikel hier. Hier verontschuldigde hij zich nog voor in een reactie onderaan het artikel.

“De organisatie betreurt de commotie die hierdoor ontstaan is en hoopt door nu een duidelijke daad te stellen de ethische regels weer onder de aandacht te brengen van de deelnemers aan onze toekomstige tornooien. Zij wenst echter ook duidelijk te maken dat zij met deze maatregel de zaak als afgesloten beschouwt en dat beide spelers vanaf 2013 weer welkom zijn op het tornooi.”, stelt de verklaring van de organisatie. Ze is ondertekend door Ida Vandermeulen, voorzitster van Leuven Centraal en hoofdorganisator, en Bernard Malfliet, scheidsrechter tijdens het toernooi.

Hierdoor wordt Arno Bomans als enige winnaar opgenomen op de erelijst van het toernooi. Wat er met het uitgekeerde prijzengeld gebeurt, is niet duidelijk.

Zowel Hamblok als Bomans speelden de ene stunt na de andere bijeen. Enkel de laatste rondepartij tussen Hamblok en Colijn zorgde voor wat commotie…

Bomans en Hamblok zorgen voor stuntzeges

In eerdere verslagen kon u al lezen dat GM Dgebuadze het toernooi verliet na een ongelukkige nederlaag in de eerste ronde en de bye die daarop volgde. Dgebuadze speelde dan maar in het ijzersterke rapidverjaardagstoernooi Luik (waarover later deze week meer). Maar niet alleen Dgebuadze liet van zijn pluimen, ook andere favorieten slaagden er niet in om al hun partijen te winnen.

Het gevolg was opvallend: Arno Bomans was na vier rondes de enige leider met 4/4, onder andere na een onverwachte zege tegen Stefan Docx, die een zeer goede stelling nog wist te verliezen. Ook Docx, een van de schaduwfavorieten, verliet het toernooi. Bomans behield zijn goede vorm met een remise tegen Akesson en in ronde 6 een aanvalszege tegen Attila Gergacz. In zijn zog volgden enkele spelers, waarvan vooral Ikonnikov en Steven Geirnaert een serieuze kandidaat waren voor de eindzege. De grootmeester nam het in een rechtstreeks duel op tegen Bomans, Geirnaert moest winnen tegen zijn goede vriend Gergacz.

Roel Hamblok begon zijn knappe reeks tegen Arnaudov en eindigde met het veelbesproken duel tegen Stefan Colijn.

Tumultueuze laatste ronde rolt over de tongen

Arno Bomans verzekerde zich als eerste van een gedeelde eerste plaats, toen zijn tegenstander enigszins verrassend remise aannam rond zet 20. Ikonnikov voelde zich blijkbaar niet zo best en kon niet meer voortspelen, in wat voor het overige een volledig gelijke stelling was. De commotie begon op bord 2. Daar speelden Hamblok en Colijn een volgens velen ‘verdachte’ partij. Vooral Attila Gergacz was niet te spreken over het gedrag van de twee spelers. “Ze stonden dikwijls naast het bord met elkaar te praten en ze leken ook niet ernstig na te denken tijdens de partij”, vertelde de Hongaar na de partij.

“Steven speelde nog voor de toernooizege, dus dat was niet plezierig om te volgen. Het stoorde ons echt.” Die partij werd gewonnen door Hamblok na een knap tweevoudig stukoffer, maar de geruchten over een “deal” staken de kop op. Beide spelers ontkenden een afspraak over de uitslag met klem, maar Colijn zelf gaf wel toe dat beide heren het prijzengeld zouden verdelen, wie er ook won. Dat werd dus Hamblok, die op scheidingspunten het toernooi won en samen met Bomans 900 euro (of dus 450) op zak stak.

Attila Gergacz en Steven Geirnaert speelden een spannende laatste rondepartij, die op remise eindigde, een resultaat waar beide spelers niet zoveel aan hadden.

Bomans en Hamblok waren erg tevreden met hun prestatie. “Ik kwam eigenlijk enkel voor een ratingprijs”, lachte Bomans. “Dit had ik natuurlijk nooit verwacht. Ik heb zelf wel wat geluk gehad tegen Docx, maar wel goed gespeeld tegen Gergacz. Dit is de mooiste zege uit mijn leven. Ik ben echt trots dat ik nu op het lijstje sta, waar voor mij zoveel IM’s en zelfs GM’s staan.” Hamblok reageerde op dezelfde manier en haalde vooral zijn overwinning tegen Arnaudov aan als zijn mooiste prestatie van het toernooi. Ook het dubbele stukoffer in zijn zevende ronde noemde hij als een van de dingen die hij niet snel zal vergeten. “Het enige probleem dat ik nu heb, is dat ik nog een trein terug naar Neerpelt moet halen. Ik had natuurlijk niet verwacht hier nog op de prijsuitreiking te mogen wachten.”

Het toernooi ging dit jaar voor het eerst, door omstandigheden, in het Sint Pieterscollege door. Volgend jaar wordt er mogelijk een vervolg gebreid aan dit experiment, maar 100% zeker is dat nog niet.

Alle uitslagen en de eindstand kan je terugvinden op de site van Leuven Centraal.

Zeven andere spelers hebben wel nog het maximum: Ralf Akesson, Steven Geirnaert, Stefan Docx, Helmut Froeyman, Stefan Colijn, Arno Bomans en Georgi Tomov…

Dgebuadze door bye uit toernooi

Voor Alexandre Dgebuadze is het toernooi van Leuven uitgedraaid op een mislukking. Zijn nederlaag in de eerste ronde tegen Stief Gijsen had de grootmeester niet ingecalculeerd, maar dat foutje zou eventueel nog recht te zetten zijn. Dgebuadze had echter voor het toernooi al een bye aangevraagd voor de tweede ronde, waardoor hij onvermijdelijk op 0,5/2 komt te staan en dus nagenoeg kansloos is geworden voor de hoofdprijzen (het toernooi duurt zeven rondes).

Alle druk komt nu dus op de schouders van Viatcheslav Ikonnikov te liggen. Als enige 2500+’er is hij nu dé topfavoriet om het toernooi op zijn naam te schrijven. In de eerste drie rondes ging alles prima voor Ikonnikov, maar in ronde vier raakte hij met wit niet door de muur die thuisspeler Eddy Van Espen had opgesteld. Ikonnikov leek met wit wel even wat beter te staan, maar de gaten in de zwarte stelling werden goed gedicht door een taaie Van Espen. Remise en ook Ikonnikov moet achtervolgen.

Hanne Goossens stuntte tegen Hans Renette.

Wél nog mee met 3/3: Ralf Akesson, Steven Geirnaert, Stefan Docx (die de stunt van Stief Gijsen opnieuw in perspectief plaatste), Helmut Froeyman, Arno Bomans, Stefan Colijn en de voor ons onbekende Georgi Tomov. Vanaf 13u beginnen de échte toppers eraan te komen. Je kan ze live volgen op deze website!

Goed nieuws voor Dgebuadze’s concurrenten: Ikonnikov, Gergacz, Akesson en Geirnaert wonnen hun partijen wel…

Meteen stunts in Leuven

Traditioneel gaat het Open van Leuven altijd door in “Ons Huis”, vlakbij de Brusselsestraat in het studentikoze Leuvense. Dit jaar is er een primeur: het toernooi gaat door in het Sint-Pieterscollege in de Minderbroedersstraat, zo’n 200 meter van de Oude Markt en dus het historische en levende centrum.

Met zo’n 116 deelnemers volgt het toernooi de lijn van de vorige jaren, maar dit jaar zijn er toch enkele grootmeesters aan de aftrap verschenen. Alexandre Dgebuadze startte als elofavoriet (we schrijven bewust ‘startte’, zie verder), samen met collega-GM Ikonnikov.

Attila Gergacz is - na een eerder bezoek aan Brasschaat - opnieuw in België.

De eerste ronde kan wel eens cruciaal zijn voor het toernooiverloop. In een Franse partij toonde Stief Gijsen een flinke dosis lef door voor een vloeiende koningsaanval te kiezen. Waar de neutrale toeschouwer eerst nog zou verwachten dat die aanval wel ergens de mist in zou gaan, was het Dgebuadze die steeds meer begon te puffen. Zijn koning stond in de tocht en uiteindelijk verloor de Georgische Belg twee pionnen en de partij. No guts, no glory: een geweldige stunt van Gijsen. Die stunt heeft verregaande gevolgen. Dgebuadze staat voor de tweede ronde als een bye aangegeven en zal dus waarschijnlijk niet meer meedingen naar de toernooizege.

Op de andere borden werden de eloverhoudingen min of meer gerespecteerd. Enkel Afek moest een halfje afstaan, tegen Nicolae Atanasiu. De partijen starten iedere dag om 13u en 18u30 en zijn live te volgen op Schaakfabriek Live! Uitslagen vind je op de website van Leuven Centraal.

- Schaakfabriek Live
- Leuven Centraal

Mher Hovhanisian lag ook aan de basis van de tweede overwinnaar, iemand die iedereen kent als hij binnenwandelt en die niemand ziet buitengaan omdat hij er meestal nog is: Steven Geirnaert. Die won een tactisch tijdnoodduel tegen de elofavoriet en is co-toernooiwinnaar…

Sterkste der Indiërs haalt het, maar wie zijn die twee eigenlijk?

Roy Saptarshi en Satyapragyan Swayangsu: Twee Indiërs die donderdag onverwachts aan de aftrap verschenen, vergrootten de nieuwsgierigheid van vele schaakfans. Al snel werd duidelijk dat Satparshi dit toernooi de sterkste van de twee was. De man met de onuitspreekbare naam (Satyapragyan Swayangsu zou zo een figuurtje uit de Simpsons kunnen zijn) liet al snel een halfje en maakte ook in de daaropvolgende rondes weinig indruk. Tegen Hovhanisian werd hij van het kastje naar de muur getikt en tegen Helmut Froeyman offerde hij onbezonnen en totaal verkeerd een stuk, ook al slaagde hij er met meer geluk dan wijsheid in die partij nog te winnen. Meer dan één keer moest hij zijn geplande zet veranderen om dan meestal toch nog net een mogelijkheid te vinden die steek hield, tot grote frustratie van zijn tegenstanders.

Twee onbekende Indiërs: op schaakrondreis door Europa!

Zijn Indische reisgezel Roy Saptarshi had dit toernooi maar één ding gemeen met Satyapragyan Swayangsu: zijn speelsnelheid. Maar voor het overige was Saptarshi vooral oerdegelijk. Enkel tegen Fabrice Wantiez moest hij op zijn tellen passen (remise). Topfavoriet Mher Hovhanisian was dus gewaarschuwd toen hij vanmorgen een cruciale zesde ronde aanvatte. Na de kleine tik die Hovhanisian gisteravond te verwerken kreeg door zijn gemiste kans tegen Satyapragyan Swayangsu greep Saptarshi de Armeen snel bij de keel. Actieve lopers domineerden het bord en al snel werd dat voordeel omgezet in kwaliteitswinst. Ondanks het betere ploeterwerk slaagde Hovhanisian er niet in de situatie nog recht te trekken. 1-0. Door de remise op bord 2 tussen Alienkin en Akesson, had Saptarshi alle uitzichten op een ongedeelde zege.

De paringen in de laatste ronde zorgden er bovendien voor dat de twee Indische kameraden elkaar een handje konden toesteken. Saptarshi moest Akesson op remise houden en zijn vriend Satyapragyan Swayangsu moest hetzelfde doen met Stefan Docx. Die klus was vrij snel geklaard en een Indisch feestje kon beginnen.

De twee zijn semiprofessioneel en zijn bezig aan een rondreis door Europa, waar ze zo’n vijf toernooien zullen aandoen. “We hebben dit toernooi gewoon via de website van de FIDE gevonden. Het was wel wat sterker dan verwacht, moeten we toegeven, maar het was fijn. We zijn net naar het centrum van de stad gewandeld en die blijkt erg mooi te zijn. Jammer dat we niet meer hebben gezien”, vertelt Saptarshi enthousiast. “Ons volgende toernooi is in Zwitserland en daarna gaan we stilaan terug naar Indië. Ik werk daar ook nog in een bedrijf, dus dat moet ook gebeuren.” Pittig detail: hoe de twee in Zwitserland zullen raken, hebben ze nog niet uitgedokterd!

Steven Geirnaert in extremis co-toernooiwinnaar

Toch was het nog even wachten, want er was nog een derde kaper op de kust. Steven Geirnaert had na zijn bye enkel nog een halfje moeten afstaan aan de erg degelijk spelende Helmut Froeyman en kon mits winst langszij komen. Met zwart tegen Hovhanisian was dat echter allesbehalve een evidentie. De partij overtrof echter alle verwachtingen, vooral qua spankracht. Een tactisch spervuur werd des te interessanter toen Hovhanisian plots zijn laatste kwartier helemaal opgebruikte voor één zet. Gevolg: Slechts 40 seconden over voor 15 zetten.

Steven Geirnaert paste zijn tijdnoodtheorie toe in praktijk: hij versloeg Hovhanisian en won het toernooi

Wie geregeld in het Leuvense vertoeft, weet dat Geirnaert zelfs ooit een les heeft gegeven over hoe te spelen tegen spelers in tijdnood. De boodschap was misschien wat controversieel – De rug strekken, een bedenkelijke blik trekken, dat ritueel een keer of vijf herhalen en wachten tot je nog 5 minuten over hebt en dan een rare, maar gevaarlijike zet doen – maar toonde vandaag zijn waarde. 0-1, toch wel een verrassing! Een duidelijk opgetogen Geirnaert keek nog even verbaasd naar zijn bord, maar schudde dan de talrijke handen van de toeschouwers, die het schouwspel geboeid hadden gevolgd.

Daarmee eindigt het toernooi niet alleen met twee onverwachte winnaars, maar ook met een slotspeeldag die bijzonder spannend was.

Uit de achtergrond profiteerden Ralf Akesson (na een bijzonder interessante zege tegen Wantiez) en Roy Saptarshi (na een vlotte overwinning op Afek Yochanan). Daardoor zijn er nog drie spelers met 4,5/5…

Emotierijke derde speeldag in Leuven

De clash tussen Stefan Docx en Mher Hovhanisian begint stilaan een klassieker te worden op Belgische bodem. In de middagpartij, tevens de vierde ronde, van het Open van Leuven vochten de twee kemphanen een strijd op leven en dood uit. Levend: Mher Hovhanisian. Dood: Stefan Docx. En dat tot grote ontgoocheling van die laatste, die met wit goed uit de opening kwam en daarna een miniem nadeeltje vlot leek te zullen verdedigen.

Maar blijkbaar waren de zaken ingewikkelder dan dat. “Het eindspel is zeker niet gemakkelijk”, stelde Hovhanisian achteraf. “Ik denk dat hij actief moet spelen met zijn koning. Als hij dat niet doet, krijg ik kansen om op winst te spelen.” En zo geschiedde. Docx erkende zijn nederlaag en vloekte ontgoocheld op zichzelf na afloop (zo veronderstellen we toch, het kan ook zijn dat hij zijn tegenstander naar de maan wenste, maar daar gaan we even niet vanuit).

Ralf Akesson moest even slikken, maar maakte uiteindelijk een knappe partij af met een gewaagd stukoffer. Akesson leidt met 4,5/5.

Een gouden zaak voor de Armeen, want op de andere borden slaagde niemand erin de 4/4 te volgen. Vooral Afek Yochanan-Ralf Akesson was een partij die menig toeschouwer kon bekoren. Afek leek de bovenhand te hebben, maar ergens in het middenspel ging zijn voordeeltje verloren, zodat de partij uiteindelijk nog op remise eindigde.

In de vijfde ronde werd opnieuw stevig geknokt. Hovhanisian drukte met wit tegen de uit de achtergrond teruggekomen Satyapragyan Swayangsu (de tweede geplaatste) en won een kwaliteit. “Ik had bijna geen enkele zet van mijn tegenstander voorspeld”, gaf Hovhanisian aan. “Hij speelde in mijn ogen nogal vreemd. Daarna had ik tijd genoeg om te winnen, maar ik heb het laten liggen.” Dat zou wel eens juist kunnen zijn, maar Satyapragyan Swayangsu verdedigde goed en had met een sterke loper en pion goede compensatie voor de kwaliteit. Toen de Armeen in tijdnood nog wat langer bleef nadenken, was remise uiteindelijk de enige logische uitslag.

Op bord 2 won het maatje van Satyapragyan Swayangsu, Roy Saptarshi, net als zijn kameraad aangedreven door chocomelk van de Colruyt tegen Afek Yochanan, terwijl Ralf Akesson de show stal tegen Fabrice Wantiez. De Zweed probeerde een knap stukoffer en zag dat gecompenseerd door een sterk pionnencentrum en een zwakke koning. Wantiez kon de complicaties met een slinkende tijd niet meer de baas en werd gedwongen tot mat of zware materiële verliezen.

En daardoor zijn er na dag 3 nog drie leiders met 4,5/5. Morgen begint de ochtendronde al om 9u30. Schaakfabriek zal de uitslagen van die ronde live volgen!

Want op het laatste moment verschenen enkele toppers aan de start. Hovhanisian, twee Indische IM’s met de pittoreske namen Satyapragyan Swayangsu en Roy Saptarshi, Aleksandr Alienkin, Stefan Docx, Pieter Claesen en dies meer. Kortom: aan kwaliteit en spankracht geen gebrek deze editie…

Aanpassing van het speelschema brengt niet de verhoopte extra deelnemers op

Vorig jaar klokte het Open van Leuven af op 107 deelnemers, dus lijken de 103 schakers die dit jaar zijn komen opdagen vrij normaal. Toch had organisatrice Ida Vandermeulen gehoopt op meer. “Vorig jaar moesten de deelnemers op vrijdag een verlofdag nemen. Dit jaar hebben we het speelschema aangepast, waardoor er op vrijdag enkel ‘s avonds gespeeld moet worden. Daarom hadden we dus gehoopt op tenminste meer spelers dan vorig jaar.”

Toch werd Vandermeulen ook op een verrassing getrakteerd: de plotse opkomst van enkele topspelers van de Belgische schaakwereld. “Op basis van de inschrijvingen die we op voorhand hadden, was het moeilijk te voorspellen hoe sterk het toernooi zou zijn. Maar meestal zijn er wel enkele die zonder voorinschrijving komen opdagen. Toch denk ik dat er nu enkelen verrast zullen zijn, want er zijn er plots véél die zijn gekomen”, aldus Vandermeulen.

Satyapragyan Swayangsu is een van de in Belgie onbekende favorieten

Dat is een understatement om u tegen te zeggen, want met Mher Hovhanisian, Aleksandr Alienkin, Pieter Claesen, Stefan Docx, Hans Renette, Fabrice Wantiez, Steven Geirnaert, Afek Yochanan en Helmut Froeyman staan er maar liefst 9 bij ons bekende FM’s en IM’s aan de aftrap. Zij hebben nog het gezelschap gekregen van GM Akesson en van twee in ons land onbekende Indiërs: IM Satyapragyan Swayangsu en IM Roy Saptarshi.

Zulk veld belooft in ieder geval een spannend toernooi en dankzij het versnelde Zwitserse systeem zorgden de eerste rondes meteen voor vuurwerk. Al in de eerste ronde moesten zowel Satyapragyan Swayangsu, Pieter Claesen als Hans Renette punten laten. Die eerste twee remiseerden tegen thuisspelers Roel Goossens en Rein Verstraeten, terwijl die laatste zelfs verloor tegen de ervaren Stéphane Carcan. Steven Geirnaert moest een bye geven.

In de tweede ronde waren de verrassingen minder legio, maar na de openingsdag is het veld dus toch al versnipperd. Er zijn nog 20 leiders met het maximum van de punten. Vanavond om 19u30 volgt de derde ronde.

- Paringen en uitslagen op de officiële site.

Hij won de topper van Akesson en had aan een remise in de laatste ronde genoeg om meer buch over te houden dan Stefan Docx, die gedeeld eerste eindigde. Maar wie is die Stephen Berry? Een eindverslag met foto’s…

Akesson druipt opnieuw af

Zondagmorgen beleefde Ralf Akesson een zoveelste Leuvense déja-vu: hij werd kansloos van het bord gezet door de ervaren Britse FM Stephen Berry. Opnieuw moest de Zweedse GM de laatste ronde ingaan met het besef dat het weer niets zou worden dit jaar.

Alle andere topborden eindigden op remises, waardoor de laatste ronde een enigszins onverwachte paring gaf op bord 1: leider Stephen Berry (5.5/6) nam het met wit op tegen Helmut Froeyman (5/6). Arben Dardha, die in ronde 6 ontsnapte tegen Pieter Claesen, gaf met wit Stefan Docx partij (beiden 5/6).

Alle ingrediënten voor een spannende laatste ronde waren aanwezig, maar op bord 1 kreeg Berry het halfje cadeau. Na een dikke tien zetten werd remise overeengekomen. Voor Berry ideaal, want nu konden enkel Stefan Docx of Arben Dardha hem nog bijhalen. Die twee gaven het publiek wél een spektakel. In een moeilijke stelling blunderde Dardha echter twee stukken voor een toren. De lange apotheose was enkel een formaliteit en Docx haalde als een van de laatsten het punt binnen.

Twee winnaars, maar Berry haalt het op scheidingspunten. “Keihard,” reageerde Docx bij het horen van het nieuws, “maar hij heeft natuurlijk tegen Akesson gespeeld en gewonnen dus het is waarschijnlijk ook wel logisch.” De derde plaats ging nog naar Mher Hovhanisian, die vandaag een vlotte 2/2 scoorde.

Berry: “Om de vijf jaar speel ik hier goed”

Berry wijt zijn zege aan een moeilijke vijfde ronde. “Ik stond waarschijnlijk verloren tegen Geert Leunis, maar ik slaagde er op een of andere manier in om die partij toch nog te winnen. Mijn zege tegen Akesson ging wel vrij ‘smooth’, maar zonder geluk in die vijfde ronde stond ik hier nu niet met die beker te zwaaien.”

Stephen Berry haalt zo zijn eerste titel binnen in de Leuvense Open en dat op zijn oude dag. “Ik speel hier al mee sinds 1999,” doet Berry zijn verhaal. “Ik vind het toernooi hier een leuke break. De mensen zijn gastvrij en vriendelijk en de stad is leuk.” Berry is een historicus die in het oer-Britse Wimbledon woont, op een kilometer van de wereldberoemde tennispleinen.

“Ik speel enkel voor het plezier, maar ik probeer natuurlijk wel serieus te zijn en te winnen. Dat lukt me niet zo vaak, maar in 2000 en 2005 was ik ook al goed op dreef in Leuven. Zo om de vijf jaar presteer ik hier. In 2000 was ik gedeeld eerste met Jeroen Claesen als ik me niet vergis. In 2005 volgde ik net achter Epishin. Dat belooft wel niet veel goeds voor volgend jaar.”

Om dat te weten te komen, moeten we helaas een jaartje wachten. Alle uitslagen en de eindstand staan op de site van Leuven Centraal.

Geert Leunis

Een twijfelende Carl Ceulemans

Beganovic, de “nobele onbekende” ratingloze speler, die in de laatste ronde nog eens mocht opdraven tegen een topper. Hij verloor van Pieter Claesen.

Arben Dardha probeerde, maar blunderde helaas serieus in zijn laatste ronde.

Bij Maarten Praet verscheen er een glimlach op de mond toen hij een knap offer speelde tegen Steven Geirnaert. Praet won de partij in grand style (we hopen u de pgn later deze week aan te bieden).

Wie is wel nog mee? Akesson, Docx, Froeyman, Berry en Dardha. Die laatste kreeg in de vierde ronde een nobele onbekende over de vloer…

Hovhansian: “Ik heb geen zin meer om te spelen”

Het Open van Leuven heeft zijn naam dit jaar opnieuw allesbehalve gestolen. Met nog twee rondes te gaan blijven er vijf leiders met 4.5/5 over. Het grootste nieuws viel dus niet te rapen in wie alles platspeelt, want zo is er niemand, maar wel in wie er niet meer bij is.

En dat is helaas voor hem Belgisch kampioen Mher Hovhanisian geworden. Er was nochtans geen vuiltje aan de lucht voor de Armeen, maar op een bepaald moment ging het heel snel. “Hij overspeelde zich met offers,” analyseerde een toeschouwer. Hovhanisian zelf zag dat helemaal anders. “Ik stond simpelweg gewonnen en blunderde een volle toren.” De “profiteur” (dit bedoelen we uiteraard niet negatief) van dienst was Helmut Froeyman, die ijzig kalm bleef en de eerste topfavoriet niet meer onder de guillotine liet ontsnappen.

Een tik voor Hovhanisian, die even geen zin meer had om te spelen. Dat zei hij in het begin van de vijfde ronde en is misschien wel een verklaring voor de matige prestatie tegen Eddy Van Espen. Die laatste speelde overigens een heel degelijke partij en overleefde een eindspelnadeeltje. Remise. 0.5/2 is te weinig en Hovhanisian staat een vol punt in het krijt.

De topborden zijn in ieder geval wel aan elkaar gewaagd, want niemand heeft na vijf rondes nog het maximum van de punten. Stefan Docx werd in de vierde ronde op remise gehouden door Stephen Berry en Ralf Akesson moest een halfje toestaan aan Helmut Froeyman. Voor één speler het teken om niet te aarzelen: de vriendelijke Arben Dardha herstelde van zijn vroege remise in het toernooi en won al zijn partijen. Ook hij is terug mee met de leiders.

In de vijfde ronde speelde Arben Dardha trouwens tegen ene Damir Beganovic, een ongeklasseerde speler die na een remise tegen Tom Barbé en een zege tegen Rene Hennipman in het zog van de leiders kwam te staan. Wij hebben er alvast nog geen informatie over, maar hopelijk kunnen we u in ons eindverslag wat meer vertellen over deze man.

De zesde ronde is intussen volop aan de gang hier in Leuven. Vanavond zal de ontknoping zo snel mogelijk online verschijnen.

Zo is het toernooi nu écht begonnen en zal er vanavond véél meer verteld kunnen worden over het verloop…

Geirnaert: “Ik ben niet in de beste vorm”

Open toernooien zijn als afvalraces: het is tellen welke hoge elo het eerste punten laat en in welke mate dat zijn toernooi wezenlijk zal beïnvloeden. Wat de afvalrace betreft, zijn er vandaag nog twee namen toegevoegd aan het rijtje. Steven Geirnaert en Arben Dardha gaven een eerste halfje toe.

“Het was weer het gewone verhaal. Ik speelde Scandinavisch en moest dan een hele partij een mindere stelling verdedigen,” vertelde Steven Geirnaert met een grijns op zijn gezicht. Zijn tegenstander, Benjamin Tonoli, is echter een bijzonder solide schaker en remise was een vrij logisch gevolg. “Ik heb niet het gevoel dat ik in mijn beste vorm zit,” gaf de Bruggeling nog mee. Toch is de remise voor hem niet dramatisch, want hij won in ronde 3 van Pieter Reyniers waardoor de top binnen handbereik blijft.

De tweede “afvaller” was Arben Dardha, die tegen Renette-killer Mark Davey eveneens een puntendeling moest toestaan. In de tweede partij van de dag had Dardha opnieuw een stevige kluif aan Sander Vandevenne, een jeugdspeler in topvorm de laatste weken. Maar in een remise-ogend eindspel blunderde die laatste een stuk.

Hoe zit het met de toppers? Nog steeds op schema, al waren er enkele moeilijke momenten voor Hovhanisian en Docx vandaag. De Armeen loofde het spel van Hanne Goossens in ronde 3 en blies opnieuw toen hij na een spannende tijdnoodfase pionnetjes kon gaan eten. “Het draait nog niet zoals het hoort, maar nu moet ik me focussen op de komende partijen,” aldus de Belgische Kampioen. “En alle krediet voor Hanne. Ze speelde het juiste plan en toonde geen angst.”

Stefan Docx had een zware avond tegen Jeroen Camps. De Peltenaar speelde een heel degelijke partij en kon in het eindspel absoluut aanspraak maken op remise. Maar zoals zo dikwijls in dergelijke situaties toonde de favoriet net dat ietsje nauwkeuriger eindspeltechniek en hij won alsnog.

Vanmiddag begint de vierde ronde om 14u en zal de eerste grote schifting gemaakt worden.

Links:
Uitslagen en Paringen: Leuven Centraal
Foto’s: Flickr.