De dag van de holdups

DraftianDe eerste schifting in het Vlaams Kampioenschap is gemaakt en er zijn twee kanshebber overgebleven: Draftian Ashote en Stefan Docx. Die laatste zal daar niet eens zo blij mee zijn, want hij vergooide een gladgewonnen stelling tegen diezelfde Draftian. Voorts viel de derde ronde op door enkele andere échte holdups: Hamblok ontsnapte tegen Vandenbussche en Roos hield Goossens op remise in een knalverloren stelling.

Veel spektakel dus en dat verminderde niet in de vierde ronde, waar Draftian de topper van Piceu won na een lange en nerveuze strijd, waar Euthanasiu en Todtski het publiek vermaakten en waar Hamblok de achtervolging op de leiders inzet…

Docx laat open doelkans liggen

Ashote Draftian is een van de meest merkwaardige spelers van het circuit. Hij speelt altijd de stonewall-opstelling (met f4-e3-d4 of met zwart f5-e6-d5) als hij kan. Voorspelbaar? Ja, maar Draftian beheerst de stellingen zo goed dat hij sowieso nooit in het nadeel kan zijn in dergelijke varianten. Om Draftian aan te pakken is het dus de kunst om hem in een ander type stelling te krijgen, waar de man zeker te pakken is.

DraftianDat was ook de tactiek van Stefan Docx in de topper van de derde ronde. Docx koos voor een hippo-opstelling met d6-g6-e6-enz. en dat idee loonde. Draftian speelde eerst e3 en dan e4 en was zo én een tempo kwijt én zat in een stelling die hij niet kende. “Yes, ik heb hem zo ver gekregen,” lachte Docx al grappend.

Maar grappig was het zeker niet, want Draftian werd in de hippostelling van het kastje naar de muur gespeeld. Zowel een barslechte stelling als fikse tijdnood leken Docx een belangrijk punt op te leveren. Draftian’s hoofd lag op de kapblok, maar ergens vergat Docx zijn bijl en plots kwam er een eindspel op het bord waarin het niet Docx was die beter stond, maar wel Draftian (althans, dat zei Draftian zelf achteraf). Met nog 5 minuten op de klok koos Draftian voor remise. Een échte ontsnapping en misschien wel een hele belangrijke.

Op bord twee was Thibaut Vandenbussche rustig bezig om Roel Hamblok een pak slaag te geven. Eerst een stukoffer en uiteindelijk bleef hij met een loper en drie pionnen meer tegen een toren over. Maar net als op bord 1 verknalde de favoriet zijn kansen en Hamblok profiteerde optimaal. “Ik zag nog tijdens de partij enkele winstplannen die ik had kunnen spelen, maar telkens te laat. Dat is erg vervelend,” kloeg Vandenbussche achteraf. Ondanks de moeilijke situatie zette Vdb nog eens alles op alles, maar de remise was niet meer te vermijden. Een tweede holdup op een topbord en waarschijnlijk ook een hele belangrijke.

Over holdups gesproken: Adrian Roos pleegde een opvallende tegen Hanne Goossens, die zichzelf letterlijk in de vernieling speelde door té fel op zoek te gaan naar mat of een grote materiaalwinst, terwijl de stelling met enkele pionnen meer simpel in een eindspel kon gewonnen worden. Ook die partij werd remise.

ToeschouwersBenny Todts had ook wel zin in een holdup nadat de opening rampzalig verliep. “Ik maak de gesloten reeks belachelijk,” lachte hij, “maar gelukkig ben ik niet alleen.” Todts doelde op Nicolae Atanasiu, die tegen Frederic Verduyn bijzonder rare dingen aan het doen (zie bijvoorbeeld het manoevre Dd8-Da5-Dd8) was en gewoontegetrouw te snel speelde en enkele tactische trucjes om de oren kreeg. In ieder geval, bij Todts ging de holdup niet door (Schuermans haalde het punt binnen), maar het publiek genoot wel met volle teugen van de grappige stellingen die verschenen.

Intussen zijn in Gent de DGT-borden op het internet aangesloten en kan u al de partijen live op deze website volgen.

Docx en Draftian in pole position na ronde 4

In een alweer bloederige ronde – met slechts 1 remise ! – deden Stefan Docx en Ashote Draftian prima zaken in de Vlaamse titelstrijd. Na hun onderlinge (bewogen) remise in ronde 3 plaatsten Stefan en Ashote in de avondsessie hun rechtstreekse concurrenten Thibaut Vandenbussche en Tom Piceu op hun vol punt achterstand. Peltenaar Roel Hamblok blijft onze gokchinees tarten en drijft voorlopig als enige comfortabel mee in het kielzog van de leiders.

De ware speculanten kunnen hun hartje ophalen in de open reeks. Niet minder dan 5 spelers delen er de koppositie en we geven het vrijblijvende advies om de directe achtervolgers evenmin te schrappen van je toplijstje.

De enige puntendeling in de elitereeks was best de moeite waard. Geconfronteerd met de ondernemende “yes, you (Caro)-Kann” strategie van Marcel van Herck (11…Ke7 spreekt boekdelen) gaf Stefaan Deman prompt een vitale centrumpion prijs. Gelukkig voor hem stonden zijn stukken daarna voldoende actief om het evenwicht te herstellen.

De oeroude Philidor-verdediging is dit tornooi onverwacht populair. De ongelukkige versie die Peter Nuytens uitprobeerde zal echter weinig navolgers vinden. Al rond de 20ste zet stond zwart reddeloos verloren: Benjamin Tonoli tikte het eenvoudig en elegant uit.

EuthanasiuOok Hanne Goossens verongelukte al vroeg in de opening. Nicolae Atanasiu had ditmaal geen zin in frivoliteiten en schonk absoluut geen tegenkansen weg. Volgens sommige toeschouwers een onkarakteristiek geval van “Euthanasiu”…

Johan Goormachtigh scoorde tegen Lennart De Bock zijn eerste winstpunt. Verdiend, maar niet meteen een partij uit een stuk: de vreselijke lapsus op de laatste zet voor de tijdscontrole (30.c6??) bracht bijna nog al het voorafgaande goede werk om zeep.

Geen moment van verveling bij de Todtskist van het gezelschap: Benny weet zijn fans en de (minder talrijke) dissidenten dagelijks in alle staten van vervoering te brengen. Benny had zelf zo zijn twijfels over de waterdichtheid van zijn hersenbrouwsels, maar de al murw geslagen Adrian Roos faalde in het verweer.

Soortgelijke problemen voor Thierry Penson, die in Gent tot dusver de verdedigingspiloot niet goed afgesteld krijgt. Frederic Verduyn greep dankbaar de kans om langs de a-lijn in te breken (31…Txa2!) en toen was heel snel voorbij .

In het langste duel van de avond gaven Roel Hamblok en Robert Schuermans elkaar weinig toe: de Antwerpenaar stond voortdurend wat minder, maar kraakte pas in het verre eindspel.

PiceuTenslotte de twee nerveuze duels aan de topborden. Titelverdediger Tom Piceu kwam met een prettige stelling uit de opening. Ashote Draftian liet zich voor de tweede keer vandaag verleiden tot een voor hem onkarakteristiek vroeg e4 en kwam net zoals tegen Stefan Docx al snel in een mindere stelling terecht. In dit soort situaties is Draftian echter bijzonder slagvaardig. Piceu won in het middenspel een pion – enigszins ten koste van de coördinatie tussen zijn stukken. Het sein voor Draftian om alle aanvalsregisters op de koningsvleugel open te trekken: de afwerking was pikant en leverde ook leuke schermbeelden op. Hoe vaak zie je op de 40ste zet 3 witte en 3 zwarte stukken op de 8ste rij?

Stefan Docx liet in de eerste helft van dit Vlaamse kampioenschap ongetwijfeld het beste spel zien en zou zonder dat ene struikelmomentje tegen Draftian zelfs op een 100 % score staan. Thibaut Vandenbussche haalde voor deze favorietenclash zowaar het legendarisch Albin-gambiet van stal. De compensatie voor de geofferde pion was aanvankelijk magertjes, maar groeide toch in de loop van het middenspel zonder dames. De Wetteraar leek aardig op weg om zich te redden tot zware tijdnood roet in het eten gooide.

In de open reeks vielen nogal wat remises aan de topborden: de titelgegadigden kruipen daardoor nog wat dichter tegen elkaar aan voor de volgende “drum”sessie(s). Na ronde 4 leiden Jan Windels, Patrick Moens, David Roos, Reinaert Verstraeten en Wouter Ghyselen de dans. De meest hilarische partij van de avond was ongetwijfeld die tussen David Roos en Patrick Moens: aanval en verdediging hielden elkaar uiteindelijk in balans. Als we de brave Herr Fritz mogen geloven, hebben zowel de beide spelers als de “losse beeldschermcommentatoren” in de toernooibar trouwens een zeer honorabele prestatie geleverd. Een vorm van interactief belevenisschaak die best zijn charmes heeft!

U kan alle partijen van de gesloten en de open reeks naspelen op onze livepagina.

Geef een reactie